Сулҳ
Марто аз бисёр хидмат кардан ба ташвиш афтода буд, ва назди Ӯ омада, гуфт: «Худовандо! Оё Туро парвое нест, ки хоҳарам маро танҳо гузоштааст, то хидмат кунам?» Ва Исо дар ҷавоб ба ӯ гуфт: «Марто, Марто». Аммо як чиз лозим аст: ва Марям он қисми некро интихоб кардааст, ки аз вай гирифта нахоҳад шуд.