Жуда бой инглиз барони Фицжералднинг фақат битта фарзанди, ўғли бор эди, у тушунарлики, унинг кўзининг қорачиғи, меҳрининг маркази, ягона фарзанди, бу кичик оиланинг диққат марказида эди.
Ўғил улғайди, аммо ўсмирлик чоғларида онаси вафот этди, уни ва отасини ёлғиз қолдирди. Фицжералд хотинининг йўқотишидан қайғурди, аммо ўзини ўғлини тарбиялашга бағишлади. Вақт ўтиши билан, ўғил жуда қаттиқ касал бўлиб, ўсмирлик чоғларида вафот этди. Шу билан бирга, Фицжералднинг молиявий бойликлари жуда кўпайди. Ота ўз бойлигининг катта қисмини "усталар"нинг санъат асарларини сотиб олишга сарфлаган эди.
Ва яна вақт ўтиши билан, Фицжералднинг ўзи касал бўлиб, вафот этди. Ўлимидан олдин у ўз васиятини диққат билан тайёрлаган эди, унда ўз мулки қандай ҳал қилиниши ҳақида аниқ кўрсатмалар бор эди. У ўз санъат коллекциясининг ҳаммаси сотиладиган кимошди савдоси ўтказилишини буюрган эди. Унинг коллекциясидаги санъат асарларининг миқдори ва сифати туфайли, у миллионлаб инглиз фунтларига баҳоланган эди, кўплаб потенциал харидорлар умид билан йиғилди. Улар орасида кўплаб музей кураторлари ва хусусий коллекционерлар таклиф беришга интиқ эди.
Кимошди савдоси
Кимошди савдоси бошланишидан олдин санъат асарлари кўриш учун намойиш этилди. Улар орасида кам эътибор тортган битта расм бор эди. У сифатсиз ва номаълум маҳаллий рассом томонидан чизилган эди. Бу Фицжералднинг ягона ўғлининг портрети эди.
Кимошди савдоси бошланиш вақти келганда, кимошди савдосичи одамларни диққатга чақирди ва таклифлар бошланишидан олдин, адвокат Фицжералднинг васиятидан ўқиди, унда биринчи бўлиб кимошди савдосига қўйиладиган расм "менинг севимли ўғлим"нинг расми эканлиги кўрсатилган эди.
Сифатсиз расмга ҳеч ким таклиф бермади… фақат битта! Ягона таклиф берган киши ўғилни билган ва уни севган ва унга хизмат қилган кекса хизматкор эди ва сентиментал сабабларга кўра ягона таклифни берди. Бир инглиз фунтидан камроққа у расмни сотиб олди.
Кимошди савдосичи таклифларни тўхтатди ва адвокатдан васиятдан яна ўқишни сўради. Одамлар жим бўлишди, бу жуда ғайриоддий эди, ва адвокат Фицжералднинг васиятидан ўқиди:
"Ким менинг ўғлимнинг расмини сотиб олса, менинг бутун санъат коллекциям унга тегади. Кимошди савдоси тугади!"
Отанинг баракалари
Бугунги дунёда ҳамма Отанинг баракаларини хоҳлайди. Улар Худо уларни жисмоний касалликларидан шифо беришини, уларга яхши нарсалар беришини, уларга яхши ишлар беришини ва нажотни кафолатлашини хоҳлайди. Улар Худонинг барча баракаларини хоҳлайдилар, аммо улар Худонинг ўғлига қизиқмайдилар. Улар Исога эҳтиёж сезмайдилар. Аммо одамлар ўғилни қабул қилмасалар ва бағрига олмасалар, Худодан баракалар бўлмайди. Худонинг барча мероси ва баракалари фақат Унинг ўғлини севган ва Унга таклиф берганларга берилади!
Муқаддас Китобдан далил
Ўғилни ҳурмат қилмаган, Уни юборган Отани ҳам ҳурмат қилмайди. (Юҳанно 5:23)
Ўғилга ишонган абадий ҳаётга эга бўлади; Ўғилга ишонмаган ҳаётни кўрмайди; балки Худонинг ғазаби унда қолади (Юҳанно 3:36).
Зеро, Худо дунёни шунчалик севдики, Ўзининг ягона Ўғлини берди, токи Унга ишонган ҳар бир киши ҳалок бўлмасин, балки абадий ҳаётга эга бўлсин (Юҳанно 3:16).
