САВОЛ: Оё Одам ва Ҳавво дар биҳишт ҳастанд?
ҶАВОБ: Дар Аҳди Қадим дар бораи Одам ва Ҳавво пас аз он ки онҳо аз Боғи Адан ронда шуданд, маълумоти кам мавҷуд аст. Ба ҷои ин, мо дар бораи насли онҳо мехонем. Масалан, Қобил бехудо буд, дар ҳоле ки Ҳобил худотарс буд (Ҳастӣ 4:1-16). Насли бехудои Қобил аввал тавсиф шудааст (Ҳастӣ 4:17-24) ва сипас насли худотарс аз Шет то Шем тавсиф шудааст (Ҳастӣ 4:25-5:32). Вақте ки Енош таваллуд шуд, «мардум ба номи Худованд дуо гуфтанро сар карданд» (Ҳастӣ 4:26 NIV). Азбаски Одам дар насли худотарс зикр шудааст – «Одам дар маҷмӯъ 930 сол зиндагӣ кард ва сипас мурд» (Ҳастӣ 5:5) – Китоби Муқаддас ишора мекунад, ки Одам ва Ҳавво ба Худо боварӣ доштанд.
Одам дар насли инсонии Масеҳ номбар шудааст, ки насли инсонро аз аввалин инсон тавассути Иброҳим ва Довуд то Ҳелӣ, ки эҳтимолан падари Марям буд, пайгирӣ мекунад (Луқо 3:23-38). Дар Аҳди Қадим ҳеҷ далеле вуҷуд надорад, ки ягон марди дар ин рӯйхат зикршуда бехудо буд. Ин бо изҳороти дар боло зикршуда мувофиқ аст, ки Одам ба Худо боварӣ дошт. Албатта, Одам сарвари дарахти оилаи ҳама, аз ҷумла бехудоён аст!
Азбаски Одам ва Ҳавво Худоро пеш аз афтодани худ ба гуноҳ хеле хуб медонистанд, онҳо эҳтимолан Ӯро пас аз афтодан низ хуб медонистанд. Онҳо инчунин ваъдаи Худоро медонистанд, ки Шайтон мағлуб хоҳад шуд (Ҳастӣ 3:15). Аввалин ҳодисаи сабтшудаи марги ҳайвонот вақте буд, ки Худо барои онҳо аз пӯсти ҳайвонот либос сохт (Ҳастӣ 3:21). Далели он ки ҳайвон мурд, то барои онҳо пӯшиш таъмин кунад, шояд барои таълим додани онҳо дар бораи зарурати наздик шудан ба Худо бо хуни қурбонӣ истифода шуда бошад, ки мо медонем, ки ин пешгӯии қурбонии Масеҳ буд. Ҳамон тавре ки Ҳобил имони худро ба Худо бо қурбониҳои ҳайвонот нишон дод, эҳтимолан Одам ва Ҳавво низ инҳоро ба Худо пешниҳод карданд (Ҳастӣ 4:4; Ибриён 11:4).
Ҳамаи имондорони Аҳди Қадим – ба монанди Ҳанӯх, Нӯҳ, Иброҳим, Мусо ва Довуд – ки пеш аз Масеҳ мурданд, дар Масеҳ ба воситаи имон наҷот ёфтанд (Юҳанно 5:46; Ибриён 11; 1 Петрус 1:10-12), ҳамон тавре ки имондорон имрӯз наҷот меёбанд. Онҳо ҳоло дар биҳишт ҳастанд (2 Подшоҳон 2:11; Ибриён 11:5). Аз ин сабабҳо, ман боварӣ дорам, ки Одам ва Ҳавво дар биҳишт ҳастанд.
Ҷавоб дода шуд
