Комилан содиқ?
Дар ҷаҳони масеҳияти имрӯза барномаҳои сершуморе мавҷуданд, ки имондорони ҳар синну солро бахшидани ҳаёти худро ба Худованд Исои Масеҳ, ё ҳадди аққал зиндагӣ кардан ба таври муайян, ки мувофиқи Навиштаҳост, роҳнамоӣ мекунанд. Чунин чизҳо метавонанд баракат бошанд. Ҷолиб аст, ки дарк кунем, ки «эҳтиёҷ» ба ин барномаҳо нишон медиҳад, ки имрӯз имондорон то чӣ андоза кам ба таври ҳақиқӣ омодаанд, ки ҳаёти худро ба Худованд таслим кунанд.
Дар феҳристҳои мавзӯии китобҳои суруд дар мизи ман, даҳҳо унвон дар зери сарлавҳаҳо ба монанди «Орзу», «Уҳдадорӣ», «Тақдис», «Бахшиш», «Роҳнамоӣ», «Эҳё», «Мудирӣ» ва «Хизмат» номбар шудаанд. Албатта, хоҳиши суруд хондани сурудҳои маъмулан хеле ҳаяҷонбахш дар байни онҳое, ки дар ҷаҳони масеҳӣ ҳисоб мешаванд, мавҷуд аст. Аммо, оё хоҳиши ба таври ҳақиқӣ ба Худованд таслим шудан воқеан вуҷуд дорад? Ва агар хоҳиш вуҷуд дошта бошад, оё он дар амал пайравӣ мекунад?
Зиндагӣ кардан ба таври ҳақиқӣ барои Масеҳ чӣ маъно дорад?
Ман фикр мекунам, ки мо метавонем дар Навиштаҳо намунаҳои зиёдеро аз онҳое пайдо кунем, ки ба ин тариқ зиндагӣ кардаанд – баъзеҳо дар мақолаҳои зерин пайдо хоҳанд шуд.
Дар ҳаёти худ мо метавонем одамони атрофамонро бо пешниҳоди тасвири як масеҳии содиқ фиреб диҳем. Аммо, оё Худо метавонад фарқиятро муайян кунад? Албатта Ӯ метавонад! Ва Ӯ метавонад онро ба онҳое, ки интихоб мекунад, ошкор кунад, чунон ки дар мавриди вохӯриҳои Петрус бо Ҳанониё ва Сапфира. Шумо метавонед тамоми ҳикояро дар Аъмол 5 хонед, аммо барои гузаштан ба охир: Ҳанониё ва Сапфира ҳарду барои дурӯғ гуфтан ба Худо мурданд.
Уҳдадории ҳақиқӣ танҳо дар қудрати Рӯҳи Муқаддас сурат гирифта метавонад. Ин ба мо мегӯяд, ки шахс бояд аввал ба Исои Масеҳ эътимод кунад, ба Ӯ ҳамчун гунаҳкори камбағал ва гумшуда омада, зарурати Наҷотдиҳандаро дарк кунад. Сипас, мо бояд омода бошем, ки Худо ҳаёти моро – ҳар як қисми онро – назорат кунад! Агар мо он сурудҳои аҷиби бахшиш ва уҳдадориро суруд хонем, мо бояд воқеан он чизеро, ки ифода мекунем, дар назар дошта бошем!
Худо ин мушкилотро дар назди мо гузоштааст.
Ӯ мехоҳад, ки мо комилан барои Худаш бошем – ва аз ин чӣ беҳтар буда метавонад? Ҳангоми хондани мақолаҳои маҷаллаи ин моҳ, бо дуо фикр кунед, ки шумо дар таслим кардани назорати ҳаёти худ ба Ӯ дар куҷо қарор доред.
