Оё шумо ба Биҳишт меравед?
Ман чӣ кор бояд кунам?
• То ҳадди имкон хуб бошед• Ба волидонам итоат кунед• Ба калисо равед• Таъмид гиред• Корҳои нек барои дигарон кунед
Ҳеҷ яке аз ин чизҳо, ҳарчанд хеле хуб бошанд ҳам, наметавонанд шуморо ба биҳишт баранд. Оё ин шуморо ба ҳайрат меорад? Худо мегӯяд, ки ҳамаи мо корҳои баде кардаем, ки гуноҳ номида мешаванд:
Ҳама гуноҳ кардаанд (Румиён 3:23).
Ҷазои гуноҳҳои мо марг аст:
Музди гуноҳ марг аст (Румиён 6:23).
Аммо Худо шуморо чунон дӯст медорад, ки Писараш Исо мурд, то ҷазои гуноҳҳои шуморо бар дӯш гирад:
Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад [дар дӯзах], балки ҳаёти ҷовидонӣ [дар биҳишт] дошта бошад (Юҳанно 3:16).
Ҳеҷ роҳе нест, ки шумо метавонед роҳи худро ба биҳишт ба даст оред. Кӯшиши беҳтарини шумо наметавонад шуморо ба қадри кофӣ хуб кунад. Шумо бояд имон дошта бошед, ки Исо барои гуноҳҳои шумо мурд. Танҳо Худо метавонад гуноҳҳои шуморо бахшад. Ин тӯҳфаи муҳаббати Ӯ ба шумост.
Шумо ба воситаи имон наҷот ёфтаед, ва ин аз худи шумо нест; ин тӯҳфаи Худост, на аз корҳо (Эфсӯсиён 2:8-9).
Оё шумо мехоҳед барои биҳишт омода бошед? Агар ҳа, бо Худо чунин сухан гӯед: Худованди азиз Исо, ман медонам, ки ман гуноҳкорам ва медонам, ки Ту мурдӣ, то гуноҳҳои маро бартараф кунӣ. Ман ба Ту эътимод дорам, ки гуноҳҳои маро мебахшӣ ва маро барои биҳишт омода месозӣ. Ман медонам, ки Ту ба ман кӯмак мекунӣ, ки барои Ту зиндагӣ кунам. Ташаккур!
Пас аз он ки шумо ба Исо ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ эътимод мекунед, шумо мехоҳед ба Каломи Ӯ, Библия, итоат кунед. Ин ҳам Ӯро ва ҳам шуморо хушбахт хоҳад кард!
Оё шумо ягон савол доред? Мо метавонем ба шумо бештар гӯем.
