Ҳолати дили шумо чӣ гуна аст?!
Юҳанно 2:23-25; 8:30-32,45; 6:66-69 нишон медиҳад, ки онҳо ҳақиқӣ набуданд! Аз нав таваллуд нашудаанд!
Шумо бояд аз нав таваллуд шавед! (Юҳанно 3:1-8)
Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад. Зеро Худо Писари Худро ба ҷаҳон нафиристод, то ҷаҳонро маҳкум кунад, балки то ки ҷаҳон ба воситаи Ӯ наҷот ёбад. (Юҳанно 3:14-18 ESV)
Ва Ӯ ба онҳо бисёр чизҳоро бо масалҳо гуфт: «Киштгар барои кишт кардан баромад. Ва ҳангоме ки ӯ мекошт, баъзе тухмҳо дар канори роҳ афтоданд, ва паррандагон омада, онҳоро хӯрданд. Тухмҳои дигар ба замини санглох афтоданд, ки дар он ҷо хоки зиёд надоштанд, ва фавран сабзиданд, зеро чуқурии хок надоштанд, аммо вақте ки офтоб баромад, онҳо сӯхтанд, ва азбаски реша надоштанд, хушк шуданд. Тухмҳои дигар дар миёни хорҳо афтоданд, ва хорҳо сабзида, онҳоро буғӣ карданд. Тухмҳои дигар ба замини хуб афтоданд ва ҳосил доданд, баъзе сад баробар, баъзе шаст, баъзе сӣ. Касе ки гӯш дорад, бигзор бишнавад.» (Матто 13:3-9 ESV)
Мева далели фарқият аст!
Аз дарвозаи танг дохил шавед. Зеро дарвоза васеъ ва роҳ осон аст, ки ба ҳалокат мебарад, ва онҳое, ки аз он дохил мешаванд, бисёранд. Зеро дарвоза танг ва роҳ душвор аст, ки ба ҳаёт мебарад, ва онҳое, ки онро меёбанд, каманд. (Матто 7:13-14 ESV)
Дарвозаи танг ва васеъ ва роҳ мувофиқан аст!
Пас, ҳар дарахти солим меваи хуб медиҳад, аммо дарахти бемор меваи бад медиҳад. Дарахти солим наметавонад меваи бад диҳад, ва дарахти бемор наметавонад меваи хуб диҳад. Ҳар дарахте, ки меваи хуб намедиҳад, бурида шуда, ба оташ андохта мешавад. Ҳамин тавр, шумо онҳоро аз меваҳояшон хоҳед шинохт. (Матто 7:17-20 ESV)
Дарахти хуб ва фасод ва мева мувофиқан аст!
«Шумо онҳоро аз меваҳояшон хоҳед шинохт!» Зиндагии шуморо чӣ тавсиф мекунад?! Оё шумо дар ҳақиқат аз нав таваллуд шудаед? Абадиятро дар куҷо мегузаронед???
