САВОЛ:
Бароқ, ки дар Ибриён 11:32 ҳамчун яке аз мӯъминон дар Навиштаҳо зикр шудааст, кист? Ӯ барои ба даст овардани чунин эътирофи рӯҳонӣ чӣ кор кард?
ҶАВОБ:
Бароқ, ки дар Ибриён 11:32 зикр шудааст, ҳамон Бароқест, ки мо дар Доварон 4 ва 5 меёбем. Дар замони душвор ӯ ба Худо итоат кард, сарфи назар аз тарси шахсии худ. Азбаски ӯ исрор кард, ки Дебора бо ӯ ба ҷанг равад, ба ӯ гуфта шуд, ки роҳе, ки ӯ меравад, ба шарафи ӯ нахоҳад буд. Дар Доварон 4:15 мо мебинем, ки Худованд ба Бароқ пирӯзӣ дод. Аммо, ҷалоли куштани сарлашкари душман, Сисро, ба Ёил, зани Ҳебер, қабилаи Қинӣ, расид. Суруди боби оянда ба Дебора ва Бароқ нисбат дода шудааст, на ба Бароқ ва Дебора. Худованд ба итоати имон ҳатто дар ҷое, ки имон метавонад заиф бошад, эҳтиром мегузорад. Барои ин Худоро шукр – зеро аксар вақт имони мо аз он чизе, ки бояд бошад, хеле дур аст!
Дебора Бароқро бо суханони «Оё Худованд Худои Исроил фармон надодааст?» (Доварон 4:6 KJV) пешвоз гирифт. Ин чӣ қадар таскинбахш аст, зеро он бо қудрати Қодири Мутлақ алоқаманд аст. «Даҳ ҳазор нафар аз банӣ-Нафталӣ ва аз банӣ-Забулун» (ояти 6) дар муқоиса бо лашкарҳои бузург ва аробаҳои Сисро (ояти 13) чӣ ҳастанд? Оҳ, агар Худованд Худои Исроил фармон дода бошад, ҷанг аллакай бурда шудааст! Дар ин нур, беимонии Бароқ ба таври возеҳ намоён мешавад. Агар фармони Худо дода шуда бошад, ин гарави ҳузури Ӯст. Пас чӣ ҳоҷат ба василаи заифе, ки ба воситаи он ин фармон дода шуда буд? Худованд гуфта буд: «Ман Сисро, сардори лашкари Ёбинро бо аробаҳо ва лашкараш ба назди ту хоҳам овард; ва ӯро ба дасти ту хоҳам дод» (ояти 7). Аён аст, ки Бароқ инро пурра дарк накарда буд, зеро ӯ ба Дебора мегӯяд: «Агар ту бо ман равӣ, пас ман меравам; аммо агар ту бо ман наравӣ, пас ман намеравам» (ояти 8) – ва ин дар рӯ ба рӯи фармони равшан! Оҳ, бародарон, агар мо майл дошта бошем, ки Бароқро аз ҳад зиёд сарзаниш кунем, биёед худамонро низ дохил кунем. Чӣ қадар вақт мо барои ягон василаи заифи табиат, ягон бозуи ҷисм, вақте ки Худои зинда ба мо фармони Худро додааст, қафо мондаем. —Самуил Ридут, «Маърузаҳо оид ба китоби Доварон»
