ПАДАР – Ӯ буд ё набуд?
Дар бораи рӯзе, ки ин моҳ дар бисёр кишварҳо барои таҷлили падарон ҷудо шудааст, фикр карда, ман ба Барнаббос ҳамчун падар дар баъзе мавридҳо фикр карданро сар кардам. Мо дар бораи ӯ ягон сабт надорем, ки зан ё фарзандони худро дошта бошад. Аммо, ӯ аз ҷониби Худованд барои ғизои рӯҳонии имондорон, бахусус онҳое, ки бо Худованд ба мисли ӯ роҳ намерафтанд, новобаста аз синну соли ҷисмонии онҳо, истифода мешуд. Мо мебинем, ки ин дар робита ба тамоми ҷамъомад дар Антиохия рух медиҳад. Дар асоси инфиродӣ, Барнаббос бо Шоул, ки баъдтар ҳамчун ҳавворӣ Павлус маълум шуд, кор мекард. Шахси дигаре, ки Барнаббос ба назар мерасид, Юҳанно Марқӯс, хеши Барнаббос буд, ки дар Худованд рушд кард ва дар ниҳоят аз ҷониби Худо барои навиштан истифода шуд. Инҷили Марқӯс ва барои кӯмак ба ҳавворӣ Павлус дар ниёзҳои ӯ.
Худованд тавонист Барнаббосро дар нақши падар ба гурӯҳҳо ва ба шахсони алоҳида истифода барад, зеро ин мард дар ҳақиқат Худовандро меҷуст – ки дар ҳаёти ӯ бартарӣ дошт. Барнаббос марди нек буд, ки ба Худованд хидмат мекард, на ба худаш. Ӯ фурӯтан буд. Барнаббос Навиштаҳоро меомӯхт ва медонист, ки чӣ тавр онҳоро дуруст ва ба таври дуруст таълим диҳад ва татбиқ кунад. Ӯ онҳоеро, ки заифтар буданд, мубориза мебурданд ё ҳатто ноком шуда буданд, рӯҳбаланд мекард. Инро ӯ бо роҳ рафтан ва вақти зиёд бо онҳо гузаронидан – на бо соатҳо ё рӯзҳо, балки бо солҳо анҷом дод. Барнаббос дар ин нақши падар ба Худованд хидмат кард ва сипас аз дунё гузашт. Ӯ танҳо аз сабти Китоби Муқаддас нопадид мешавад, аммо ҷалоли Худованд аз онҳое, ки ӯ ба онҳо таъсир расонидааст, медурахшад. Оё ин барои падарони масеҳӣ имрӯз набояд ҳамин тавр бошад?
Новобаста аз он ки шумо мард ҳастед ё зан, ҷавон ё пир, мо дуо мекунем, ки мақолаҳое, ки Худованд барои маҷаллаи ин моҳ ҷамъ овардааст, аз ҷониби Худованд барои таъсир расонидан ба шумо ба таври муайян ба шараф ва ҷалоли Ӯ истифода шаванд. Бигзор Ӯ дар ҳаёти мо ҷои аввалро дошта бошад ва бигзор Ӯ ҳамеша дилҳои моро ба худ наздиктар кунад.
