Пас аз он ки одамон бо шумо буданд, оё онҳо барои Худо бештар кор кардан рӯҳбаланд мешаванд ё рӯҳафтода, афсурда ва парешон мешаванд? Барнабос бошед! Номи ӯ Юсуф буд, аммо ҳаввориён номи ӯро Барнабос гузоштанд, ки маънояш «писари рӯҳбаландӣ» аст (Аъмол 4:36). Ӯ пур аз Рӯҳи Муқаддас ва имон буд, ҳамаи имондорони навро дар Антиёхия рӯҳбаланд кард, ки бо Худованд бимонанд (Аъмол 11:23-24). Ба забони содда, мо имрӯз дар калисоҳои худ ба ин тӯҳфаи махсуси Барнабос бештар ниёз дорем. Мо ба рӯҳбаландӣ барои саргузаштҳои нав дар миссияҳо ва хидматҳо, рӯҳбаландӣ барои истодан барои Масеҳ ва ба итмом расонидани муборизаи неки имон ниёз дорем. Чанд нафари мо метавонем бигӯем, ки мо масеҳиёни пирӯз ҳастем? Ҳамаи мо ба рӯҳбаландӣ ниёз дорем. Шумо медонед, ки чӣ гуна ҳис мекунед, вақте ки дӯсте дар лаҳзаҳои душвори шумо маҳз он чизеро, ки ба шумо лозим аст, мегӯяд, ё вақте ки шумо дар чорроҳа ҳастед ва як ҳамбовар шуморо ташвиқ мекунад, ки ба самти Худо равед. Сухани Ӯ ба шумо кӯмак мекунад, ки чанголи худро мустаҳкам кунед, зеро он «сухани дар вақташ гуфташуда» ва «сухани мувофиқ гуфташуда» аст (Мас. 15:23; 25:11). Дуввум Қӯринтиён 5:18 ба мо мегӯяд, ки «Худо ... ба мо хидмати оштӣ дод». Аммо афсӯс, ки мо аксар вақт маҳз баръакс, хидмати маҳкумиятро амалӣ мекунем, бародарони худро, ки дар ҷанг захмӣ шудаанд ё дар рӯҳи худ лат хӯрдаанд, рӯҳафтода мекунем. Шояд мо баҳонае меорем, ки агар Худо Барнабоси дигар мехост, ӯро меофарид. Аммо қайд кунед, ки Юсуф номи аслии ӯ буд. Пас, новобаста аз номи шумо, шумо метавонед Барнабос шавед ва як қисми ин хидмат бошед. Худованд Барнабосро истифода бурд дар рушди ибтидоии Калисо, вақте ки ӯ Павлусро ба ҳаввориён муаррифӣ кард ва онҳоро ба табдили ҳақиқии ӯ бовар кунонд (Аъмол 9:27). Ӯ намояндаи ҳаввориён дар калисои Антиёхия буд (Аъмол 11:22-24). Ӯ ва Павлус аз ҷониби Рӯҳ ба сафари аввалини миссионерӣ фиристода шуданд (Аъмол 13:2). Ӯ шогирди ҷавонеро бо номи Юҳанно Марқӯс, ки аз сафари аввал даст кашида буд, ташвиқ кард, ки дар сафари дуввуми онҳо ҳамроҳ шавад. Ва ҳарчанд Павлус, ӯро ноком ҳисобида, аз гирифтани ӯ худдорӣ кард (Аъмол 15:38), Марқӯс тавонист дар охири фаъолияти худ ба Павлус кӯмак кунад (2 Тим. 4:11) - ва ҳатто яке аз Инҷилҳоро навишт. Бешубҳа, рушди рӯҳонии ӯ аз рӯҳбаландии Барнабос ба вуҷуд омадааст. Ҳарчанд аҷиб ба назар мерасад, дар Библия китоби Барнабос вуҷуд надорад. Ӯ дигаронро ташвиқ мекард, ки тӯҳфаҳои худро муайян кунанд ва муайян кунанд, ки ин тӯҳфаҳо ва истеъдодҳо дар куҷо беҳтар истифода шаванд. Рӯҳбаландии ӯ ба ҳаёти бисёриҳо таъсир расонд. Оё мо дигаронро дар тӯҳфаҳо ва истеъдодҳои онҳо ҳавасманд, дастгирӣ ва рӯҳбаланд мекунем? Мо қудрат дорем, ки оташи рӯҳбаландиро дар дигарон афрӯзем ё онро бо пессимизм хомӯш кунем. Пас аз он ки одамон бо шумо буданд, оё онҳо барои Худо бештар кор кардан рӯҳбаланд мешаванд ё рӯҳафтода, афсурда ва парешон мешаванд? Инчунин эҳтиёт бошед, ки ҳеҷ гоҳ дигаронро ба самти нодуруст ташвиқ накунед. Дар бораи шарирон гуфта мешавад, ки «онҳо якдигарро дар нақшаҳои бад ташвиқ мекарданд» (Заб. 64:5). Бигзор рӯҳбаландии шумо ҳамеша ба сӯи зиндагии дуруст ва самарабахши масеҳӣ бошад. Рӯҳбаландӣ метавонад дар суханони қадрдонӣ ва дуоҳо барои ниёзҳои дигарон зоҳир шавад. Он инчунин метавонад тавассути боздид аз беморон, пиронсолон, рӯҳафтодагон, маҳбусон, ятимон ва бисёр одамони дигари танҳо зоҳир шавад. Мо инчунин метавонем бо додани вақт, истеъдод ва моли худ барои қонеъ кардани ниёзҳои дигарон рӯҳбаландӣ кунем. Дар асл, ҳар як тӯҳфа ё истеъдоде, ки Худо ба мо додааст, метавонад барои баланд бардоштани хидмати рӯҳбаландӣ истифода шавад. Худо рӯҳбаландкунандаи бузургтарини мост тавассути Рӯҳи Муқаддас, ва Ӯ инчунин ба мо хидмати рӯҳбаландкунандаи оштиро додааст. Мо метавонем ба малҳами шифобахши муҳаббати Ӯ даст занем, то одамонро бо Худо оштӣ диҳем ва захмҳои онҳоро тавассути рӯҳбаландӣ шифо бахшем. ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ: Лапинни Акинйеми, донишҷӯи Донишгоҳи Ҷос, Нигерия, дар хидмати зиндон фаъол аст ва президенти яке аз иттиҳодияҳои донишҷӯёни масеҳии донишгоҳ мебошад. Ин мақола аз иштироки ӯ бо маҳбусоне, ки ба умед ва рӯҳбаландӣ сахт ниёз доранд, ба вуҷуд омадааст.
