Чӣ гуна таҷрибаҳоро метавонад як масеҳӣ дошта бошад, ки аз Рӯҳулқудс пур аст ва барои ӯ Масеҳ ҳама чиз аст? Ин маҳз ҳамон чизест, ки мо дар Филиппиён мебинем, номаи шодие, ки Павлус аз зиндон пас аз 4 соли асирӣ менависад! Тасаввур кунед!
Дар боби якум ояти 21, Павлус мегӯяд: «Барои ман, зиндагӣ Масеҳ аст ва мурдан фоида аст» - Ин маънои онро дорад: Масеҳ тамоми ҳадафи ҳаёти ӯст. Ҳар коре, ки Павлус мекард, ӯро бо назардошти Масеҳ мекард.
Дар боби дуюм ояти 5 ӯ мегӯяд: «Бигзор ин ақл дар шумо бошад, ки дар Исои Масеҳ низ буд». Дар ин ҷо, Масеҳ намунаи ибрати мо дар муносибатест, ки Ӯ дар ин ҷо дар фурӯтанӣ ва итоат нишон додааст. Намунае, ки мо бояд пайравӣ кунем.
Дар боби 3:14, Масеҳ ҳадаф дар ҷалол аст. Мо аллакай ба Ӯ бештар ва бештар даст дароз мекунем. Зеро мо мехоҳем Ӯро беҳтар шиносем ва мехоҳем аз муошират бо Ӯ лаззат барем.
Ва дар боби 4 ояти 13, Павлус мегӯяд: «Ман ҳама чизро ба воситаи Ӯ, ки маро қавӣ мегардонад, карда метавонам». Масеҳ манбаи қувват барои ҳар як ҳолати ҳаёти мост.
Ҳадафи ҳаёт, намунаи ибрат, ҳадаф дар ҷалол ва манбаи қувват - Масеҳ ҳама дар ҳама аст!
