Гузашта
«Як бор дар охири дунё Ӯ зоҳир шуд, то гуноҳро бо қурбонии худ бартараф кунад» (Ибриён 9:26). Ҳамин тавр Ӯ зоҳир шуд ва кори бузургеро, ки барои он аз осмон ба ин замин омада буд, анҷом дод. Ӯ дигар ҳеҷ гоҳ ин тавр зоҳир нахоҳад шуд. Салиб дар натиҷаҳои худ абадӣ аст. Он чиро, ки Ӯ кардааст, ҳеҷ гоҳ илова ё кам кардан мумкин нест. Бо қурбонии худ Ӯ ин кори бузургро анҷом дод ва барои халқи Ӯ гуноҳ бартараф карда шудааст ва он аз рӯи замин ба шарофати он қурбонӣ бартараф карда хоҳад шуд, ва он гоҳ иродаи Падар дар рӯи замин чунон ки дар осмон аст, иҷро хоҳад шуд.
Ҳозира
«Зеро Масеҳ ба ҷойҳои муқаддаси бо даст сохташуда, ки намунаҳои ҳақиқӣ мебошанд, дохил нашудааст; балки ба худи осмон, ҳоло барои мо дар ҳузури Худо зоҳир шудан» (Ибриён 9:24). Аз мурдагон эҳё шуда, гуноҳро бо қурбонии худ бартараф карда, Исо, Саркоҳин, бо хуни худ ба муқаддастарин дохил шуд ва ҳоло дар осмон, мард Исои Масеҳ, дар ҳузури Худо барои халқи худ, ки барои гуноҳҳои онҳо мурд, зоҳир мешавад. Ӯ зинда аст, то дигар намирад, ва Ӯ худаш, як бор қурбонӣ дар рӯи замин, ҳоло Коҳин дар баландӣ барои халқи худ аст. Ӯ дар рӯи замин зоҳир шуд, то барои мо бимирад; пас аз мурдан, Ӯ дар ҳузури Худо зоҳир мешавад, то барои мо зиндагӣ кунад. Ӯ дар он ҷо коҳини мо мемонад.
Оянда
«Ба онҳое, ки Ӯро интизоранд, Ӯ бори дуюм бе гуноҳ, барои наҷот зоҳир хоҳад шуд» (Ибриён 9:28). Дар рӯзи бузурги кафорат, Саркоҳини Исроил хуни қурбониро ба муқаддастарин ҷой бурд — Худо хуни кафоратро қабул кард ва Исроил озод шуд. Далели он ки ҳама чиз хуб буд, барои мардум ин буд, ки саркоҳини онҳо зинда буд. Ва вақте ки ӯ аз хайма берун омад, онҳо дар ӯ наҷотро диданд. Ӯ кафорат карда буд ва пас аз он ки онро анҷом дод ва он қабул шуд, ӯ дар назди онҳо ҳамчун шоҳиди наҷот зоҳир шуд.
Чӣ қадар бо файз ин намуна иҷро хоҳад шуд! Зеро осмонҳо, ки ҳоло Ӯро аз чашмони мо пинҳон мекунанд, ба зудӣ кушода хоҳанд шуд ва Исо берун хоҳад омад, то халқи худро ба баракати пурраи кори анҷомёфтаи худ биёрад. Ӯ меояд, то дарозӣ ва паҳнои наҷотро ба амал оварад — наҷот аз марг, аз қудрати Шайтон, аз ин замин ва озмоишҳо ва ашкҳои он — наҷоти мутлақ ва комил.
Масеҳ гуноҳҳои моро бо қурбонии худ бартараф кардааст. Масеҳ дар ҳузури Худо барои мо зиндагӣ мекунад ва моро дар ин сафари ҳаёт дастгирӣ мекунад. Масеҳ меояд ва моро ба хона мебарад, то абад бо худаш бошем.
