Қӯлассиён
«Падарро шукр мегӯем, ки моро сазовор гардонд, ки шарики мероси муқаддасон дар нур бошем. Ӯ моро аз қудрати торикӣ раҳо кард ва моро ба Малакути Писари муҳаббати Худ дохил намуд.» — Қӯлассиён 1:12-13 NKJV
Қӯлассиён, ки маънояш «даҳшатҳо» аст, бо Эфсӯсиён бисёр умумият дорад. Аммо он муқаддасонро дар ҷойҳои осмонӣ нишон намедиҳад, балки онҳоро ҳамчун онҳое, ки ҳанӯз дар ҷаҳони биёбонӣ қадам мезананд, баррасӣ мекунад. Таъминот барои сафар осмонӣ аст ва пуррагии мубораки ин таъминот дар шахсияти Масеҳ ба таври зебо дида мешавад. «Зеро ки дар Ӯ тамоми пуррагии Худо ба таври ҷисмонӣ сокин аст» (Қӯлассиён 2:9).
Дар робита ба ин пуррагӣ, калимаи «ҳама» доимо истифода мешавад. Ин барои огоҳ кардани онҳо аз хатарҳои фалсафа аз як тараф ва мистисизм динӣ аз тарафи дигар зарур буд. Аввалӣ танҳо ба ақл муроҷиат мекунад; дигарӣ ақлро таҳқир мекунад. Ҳарчанд аксар вақт ба таври аҷиб омехта шудаанд, хатарҳо дар ҳақиқат як даҳшатро нишон медоданд – бо ду сари мухолиф. Сарварии олии Масеҳ ҷавоби муборак ба ин вазъият аст.
Масеҳ ҳамчун Сарвари тамоми офариниш ва ҳамчун Сарвари бадан, Калисо дида мешавад. Ӯ ҳама чизро дар замин ва осмон оштӣ хоҳад дод, аммо Ӯ ҳоло ҳамаи имондоронро оштӣ додааст. Ӯ ҳам хидмати Инҷил ва ҳам хидмати Калисоро тавассути ҳавворӣ Павлус таъмин кардааст. Дар ҳамаи ин таъминоти дугона мавҷуд аст: он чизе ки ба сӯи ҷаҳон аст ва он чизе ки барои муқаддасони Ӯст.
Дар ин китоб ғизои серғизои осмонӣ ёфт мешавад. Чунин ғизо моро аз бадӣ ҳатто дар шаклҳои мукаммалтаринаш муҳофизат мекунад.
Ин сутун аз китоби зерин гирифта шудааст: «Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар.» Онро аз Believers Bookshelf USA ва Believers Bookshelf Canadaхаридан мумкин аст.
