Агар дилҳои шумо ба Масеҳ нигаронида шуда бошанд, шод бошед: дар он ҷо такягоҳи шумо, лангари ҷони шумост. Агар Ӯ чунин бошад, дӯстони азиз, барои Ӯ истодагарӣ кунед; аз эътироф кардани муносибати худ бо Ӯ, вобастагии худ ба Ӯ шарм надоред: қарор қабул кунед, ҳамаи роҳҳои ба таъхир андохтани эътирофи далеронаи аз они Ӯ буданатонро қатъ кунед; Ӯро дар назди мардум эътироф кунед ва барои Ӯ амал кунед ва барои Ӯ дар ҷаҳони бехудо зиндагӣ кунед. Ӯ аз бародарон хондани шумо шарм намедорад; ва оё шумо аз эътироф кардани Ӯ ҳамчун Худованд ва Устоди худ дар назди тамоми ҷаҳон шарм медоред?
Дар дохили худ баҳс накунед, ки кай худро ошкор мекунед; инро фавран ва қатъӣ анҷом диҳед.
Худро ба об партоед ва ба Худо барои оқибат эътимод кунед.
Ман аз таҷриба медонам, ки эътирофи ошкоро ва далеронаи аз они Масеҳ будан беш аз нисфи муборизаро паси сар кардан аст. Ман медонам, ки шайтон васваса мекунад ва мегӯяд: «Оҳ, шитоб накунед; шумо метавонед бо аз ҳад зиёд пешравӣ кардан ба кор зарар расонед; ин вақти ошкоро эътироф кардани худ нест, фурсати дигарро интизор шавед.» Аммо ман мегӯям, дӯстони азиз, ҳамчун касе, ки медонад, ки агар инсон, бо қуввати Худованд, танҳо ба он оварда шавад, ки ба ҳамсафони худ ва дӯстони худ гӯяд: «Ман аз они Масеҳ ҳастам ва ман бояд барои Ӯ амал кунам,» пас ӯ аз он чизе, ки дигарон эҳсос мекунанд, ки тарсу ҳаросон ҳастанд ва аз эътироф кардани Ӯ, ки мехоҳанд ба Ӯ хидмат кунанд, метарсанд, азоб намекашад. Ба ман бовар кунед, дӯстони ман, ин ҳамон тавре ки ман мегӯям: бо ин муқовимати қатъӣ ва ошкоро ба ҷаҳон ӯро дар аввал шояд масхара кунанд ва тамасхур кунанд; аммо ин чӣ аҳамият дорад? Ба Масеҳ низ чунин хидмат карданд. Аммо ба зудӣ, вақте ки ҳамсафони ӯ ӯро қатъӣ меёбанд, онҳо ӯро ҳамчун ҳолати бад, ки онҳо ҳеҷ коре карда наметавонанд, тарк мекунанд ва онҳо ӯро нисбатан аз масхара озод мегузоранд.
Оё дар байни шумо касе ҳаст, ки дар байни ду ақида дар тараддуд аст ва аз эътироф кардани ӯҳдадориҳои худ ба Худованд метарсад? Оҳ! Ман бори дигар аз шумо хоҳиш мекунам, ки самимӣ бошед. Ошкоро бошед, қарор қабул кунед, номи Масеҳро дар рӯи замин эътироф кунед, ва Ӯ аз эътироф кардани номи шумо дар назди тамоми олами ҷамъшуда шарм нахоҳад дошт.
