Дар Матто 8 мо аввалин зикри Писари Одамро дар Аҳди Ҷадид меёбем. Чӣ қадар аҷиб аст, ки дар ин аввалин зикр Ӯ ҳамчун як бегона дар ин ҷаҳон дида мешавад, ки ҷое барои сар ниҳодан надорад. Ҳамчун Офаридгор, Ӯ барои рӯбоҳон ва ҳатто паррандагони осмон ҷои истироҳат фароҳам овардааст. Аммо вақте ки Офаридгор Инсон шуд — Писари Одам — Ӯ ҷое барои сар ниҳодан надошт. Ин радди ояндаи Ӯро дар ин ҷо пешгӯӣ мекунад. Пеш аз он ки Писари Одам ҳукмронӣ кунад, Ӯ бояд аввал рад карда шавад ва азоб кашад.
Охирин зикри Писари Одам дар Аҳди Ҷадид дар Ваҳй 14 оварда шудааст; дар он ҷо мо мебинем, ки Ӯ ба истифодаи қудрати худ бар замин шурӯъ мекунад. Ӯ бо тоҷи тиллоӣ тоҷдор шудааст (ниг. Ибр. 2:9; Заб. 21:3). Ғаллағундорӣ ва ангурчинӣ ду тасвири доварии оянда мебошанд, ки пеш аз омадани Салтанат меоянд. Дар Ибодат 23 мо идҳои Худовандро меёбем, ки тақвими нақшаҳои Худоро барои ин замин медиҳанд. Охирин аз ин идҳо, Иди хаймаҳо, истироҳати Исроилро дар салтанати ҳазорсола тасвир мекунад; ин пас аз ҷамъоварии ғалла ва ангурчинӣ меояд (Ибодат 23:39; Такр. 16:13). Дар Матто 13:30, Худованд дар бораи ҷамъоварии гандум ба анбор сухан меронад — ки дар бораи Раптура сухан меронад — ва алафҳои бегона барои сӯзондан дарав карда мешаванд. Дар Ваҳй 14:14, мо меёбем, ки ин Худованди мо худаш ҳамчун Писари Одам хоҳад буд, ки ин дарави довариро оғоз хоҳад кард.
Ҳама доварӣ ба Ӯ супурда шудааст, зеро Ӯ Писари Одам аст (Юҳ. 5:27). Мо шукр мегӯем, ки пеш аз он ки Ӯ барои ҳукмронӣ ояд, Ӯ аввал барои мо азоб кашид, то ки мо бо Ӯ ҳукмронӣ кунем!
