Салом ва хуш омадед ба ин видеои нав дар мавзӯи дуо. Имрӯз ман мехоҳам як оятро аз Яъқуб боби 5, ояти 16 бихонам. Дар миёнаи он гуфта шудааст: «Барои якдигар дуо кунед», ва баъдтар: «Дуои самимӣ ва боғайратонаи шахси одилон қудрати бузург дорад».
Худо мехоҳад, ки мо барои якдигар дуо кунем. Ин як нуқтаи хеле муҳим аст ва дар робита ба ин, Худо мегӯяд: «Дуои самимӣ ва боғайратонаи шахси одилон қудрати бузург дорад». Ин маънои онро дорад, ки он мӯҳри баракати Худоро дорад.
Баъзан Худо одамонро дар хидмат якҷоя кардааст ва ин як имтиёзи бузург аст. Худованд Исо шогирдони худро ду ба ду фиристод ва баъдтар дар китоби Аъмол мехонем, ки масалан, Павлус ва Барнаббо, Павлус ва Сило, ҳарду якҷоя сафар мекарданд.
Ду нафар аз як нафар беҳтаранд, зеро онҳо барои меҳнати худ мукофоти хуб доранд. (Воиз 4:9)
Агар мо якҷоя ба Худованд хидмат кунем, мо метавонем барои якдигар дуо кунем ва ин як чизи аҷиб аст, зеро он баракати Худоро ба кор меорад. Худо имонро қадр мекунад ва имон Худоро қадр мекунад.
Қиссаи Д.Л. Муди
Ман мехоҳам имрӯз шуморо бо қиссае аз ҳаёти Д.Л. Муди рӯҳбаланд кунам. Д.Л. Муди як воиз буд, ки Худованд ӯро дар Иёлоти Муттаҳида ва дигар қисматҳои ҷаҳон ба таври пурқувват истифода бурд, аммо дар як рӯзи ҳаёташ ӯ ба аҳамияти дуо пай бурд ва ин воқеан ҳаёти ӯро тағйир дод.
Ман мехоҳам аз тарҷумаи ҳоли ӯ бихонам. «Ҷаноби Муди на танҳо дар Чикаго банд буд, балки дар аввали ҳаёти миссионерии худ ӯро барои суханронӣ дар конвенсияҳои хурди Мактаби якшанбе даъват карданд. Боре ӯро ба ҷое дар Иллинойс даъват карданд ва ӯро котиби Ассотсиатсияи масеҳӣ ҳамроҳӣ мекард. Онҳо низ барои суханронӣ эълон шуда буданд. Котиб, баъдтар дар бораи он сухан ронда, гуфт: 'Агар ду бачаи камбағал ягон бор тарсида бошанд, он Муди ва ман будем.'»
«Онҳо тақрибан соати дуи субҳ ба макони таъиншуда расиданд, хеле барвақт барои нишастан ва хеле дер барои хоб рафтан, аммо онҳо тасмим гирифтанд, ки тамоми вақти додашударо дар дуо гузаронанд. Дар давоми боқимондаи шаб, онҳо аз Худо қудрат ва роҳнамоӣ талаб карданд. Пеш аз он ки соати суханронии онҳо фаро расид, ҷаноби Муди истифодаи як синфхонаи мактаби давлатиро, ки хеле наздик ба ҷои вохӯрии калонтар буд, таъмин кард. Вақте пурсиданд, ки ӯ бо он чӣ кор кардан мехоҳад, ӯ гуфт: 'Ман онро барои вохӯрии пурсиш мехоҳам.'»
«Ҳардуи ин ҷавонон бояд сухан мегуфтанд ва ҳар кадоме розӣ шуд, ки ҳангоми суханронии дигар, ӯ барои ӯ дуо хоҳад кард. Вақте ки ҷаноби Муди эълон шуд, ӯ бо қудрати бузург сухан гуфт. Ӯ ба онҳо ниёз ба Масеҳро барои кӯмак ба онҳо ҳамчун муаллимони Мактаби якшанбе тасвир кард, ба онҳо гуфт, ки кори худро бепарвоёна иҷро кардан гуноҳи даҳшатнок аст ва пас аз як соат суханронӣ, ҳамаи онҳоеро, ки мехостанд бо ӯ вохӯранд ва Масеҳро бишносанд, даъват кард, ки бо ӯ ба синфхонаи ҳамсоя биёянд, ки дар он ҷо шумораи зиёди одамон кӯмак гирифтанд. Ин оғози рӯҳи васеъи эҳё буд, аммо инчунин оғози ҳаёти нав барои ҷаноби Муди буд.»
Чӣ рӯҳбаландкунанда аст, ки барои якдигар дуо кунем! Бисёре аз одамон дар таърихи калисо, онҳо ба зарурати дуо барои хидмати худ пай бурдаанд. Дар бораи Ҷорҷ Уитфилд фикр кунед. Ҷорҷ Уитфилд, вақте ки ӯ дар сафар буд, борҳо ӯро як бародари номаълум ҳамроҳӣ мекард, ки махсус бо ӯ меомад, то барои хидмати ӯ дуо кунад. Ва Ҷорҷ Уитфилд, ӯ мутмаин буд, ки аксари баракате, ки Худо ба хидмати ӯ додааст, тавассути дуое, ки пинҳонӣ тавассути ин бародар сурат гирифтааст, ба даст омадааст.
Пас, биёед рӯҳбаланд шавем, ки барои якдигар дуо кунем ва барои хидмате, ки Худо ба мо супурдааст, дуо кунем. Худо бешубҳа ин гуна муносибатро баракат хоҳад дод, агар ӯ бубинад, ки мо каломи ӯро пайравӣ мекунем, ба ваъдаи ӯ дар Яъқуб боби 5, ояти 16 такя мекунем, ки дар он гуфта шудааст:
Барои якдигар дуо кунед. Дуои самимӣ ва боғайратонаи шахси одилон қудрати бузург дорад. (Яъқуб 5:16)
Биёед Худовандро санҷем.
