«Ва хӯрок ва либос дошта, бо инҳо қаноатманд хоҳем буд.» — 1 Тимотиюс 6:8 NKJV
Худовандо, мо ба Ту барои баракатҳое, ки ҳар рӯз ба мо медиҳӣ, шукр мегӯем, Вақте ки мо дар роҳи рост ва танг ба паи Ту меравем; Барои қалбҳои мо танҳо хӯрок ва либос лозим аст, Аммо Ту моро бо фаровонӣ ба дараҷаи аҷибе баракат додӣ.
«Зеро ки шумо ба василаи файз ба воситаи имон наҷот ёфтаед, ва ин аз худи шумо нест; ин атои Худост.» — Эфсӯсиён 2:8
Мо ба Ту барои баракати наҷот аз гуноҳ шукр мегӯем, Ва барои мурдан дар салиб, то гуноҳкорон аз нав таваллуд шаванд; Барои нишон додани гуноҳкорӣ ва бечорагии мо, Ва барои додани имоне, ки ҷонҳои моро аз рафтан ба дӯзах наҷот медиҳад.
«То ки Ӯро ва қудрати эҳёи Ӯро бишносам, ва шарики азобҳои Ӯ бошам, ба марги Ӯ мувофиқат карда.» — Филиппиён 3:10
Худовандо, мо инчунин мехоҳем ба Ту барои баракатҳои рӯҳ шукр гӯем, Ки наҷотро ҳамроҳӣ мекунанд, вақте ки мо ба сӯи ҳадаф меравем, Аз дониши Наҷотдиҳандаи мо ва қудрати эҳёи Ӯ, Ки моро ба сурати Ӯ ҳар рӯз ва соат бештар мувофиқат мекунад.
«Нафрати Масеҳро аз ганҷҳои Миср бузургтар донист; зеро ӯ ба мукофот менигарист.» — Ибриён 11:26
Бо ҳама баракатҳои Рӯҳ дар ин саҳнаи гуноҳ ва шарм баракат ёфтаем, Дар куҷо мардум майл доранд моро барои зикри номи Ту танқид кунанд; Ба мо кӯмак кун, ки паёми Инҷилро бо ҷаҳони харобшуда мубодила кунем, Ва нафратҳои онро ҳамчун муоширати муборак бо Ту донем.
