«Номи Худо то абад муборак бод, зеро ҳикмат ва қудрат аз они Ӯст. Ва Ӯ замонҳо ва фаслҳоро дигаргун мекунад; Ӯ подшоҳонро барканор мекунад ва подшоҳонро бармеангезад; Ӯ ба хирадмандон ҳикмат ва ба донишмандон дониш медиҳад. Ӯ чизҳои амиқ ва пинҳонро ошкор мекунад.» —Дониёл 2:20-22 NKJV
Мисли Ҳизқиёл, Дониёл, ки маънояш «Довари ман Худост» аст, низ дар асорат дар давраи бадарғаи Исроил ба Бобил нубувват мекард. Ӯ бо воқеияти оддӣ ва устувори имонаш ба Худои зинда дар байни халқҳо ҷои шараф ва эҳтиромро ба даст овард. Ин имон ҳаёти худотарсии доимӣ, рафтори хирадмандона ва эҳтиёткоронаро бидуни созиш бо ҳақиқат ба вуҷуд овард.
Масъалаҳои таърихии хеле ҷолиб то охири боби 6-и Дониёл оварда шудаанд. Инҳо дар бораи хислати салтанатҳои Бобил ва Модҳо ва Форсҳо фаҳмиши равшан медиҳанд. Онҳо инчунин ба мо ғамхории ҳифзкунандаи Худоро нисбати боқимондаи худотарси Исроил дар байни халқҳо нишон медиҳанд. Ин ҳикояҳо ба ғайр аз таърих будан, инчунин пешгӯии рӯйдодҳое мебошанд, ки дар оянда рӯй медиҳанд.
Аз боби 7 то охири китоб мавзӯъ аз рӯъёҳои хоси нубувватӣ иборат аст, ки ба Дониёл дода шудаанд. Ин рӯъёҳо империяҳои бузурги ҷаҳон ва робитаи Исроилро бо онҳо, ва пирӯзии ниҳоии Худованди Ҷалолро бар ҳамаи халқҳо аз номи халқи Худ дар бар мегиранд.
Дониёл китоби аъло барои таълим додани мост, ки нубувват танҳо тавассути машқи худотарсӣ дар якҷоягӣ бо роҳи имондор дуруст фаҳмида мешавад, ва Худо аз они Худро интизор аст, ки ба ваҳйҳои нубувватии Ӯ таваҷҷӯҳи ҳаётӣ дошта бошанд!
Ин сутун аз китоб гирифта шудааст: «Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар.» Онро аз Believers Bookshelf USAхаридан мумкин аст.
