Вақте ки мо дар бораи истифодаи ин Хусусият мавзӯъ дар соли 2010 сӯҳбат кардем, касе пурсид: «Чаро чунин мавзӯи асосӣ?» Ман медонистам, ки савол риторикӣ аст – барои баён кардани нуқтаи назар пурсида шудааст, на барои ҷустуҷӯи ҷавоб. Аммо аз он вақт инҷониб ман бо волидони як донишҷӯи коллеҷ сӯҳбат кардам, ки ба онҳо гуфт: «Ман фикр намекунам, ки дигар ба Худо бовар дорам.» Саволи онҳо – «Чаро ин ҳодиса рӯй медиҳад?» – риторикӣ набуд.
Ҷавоб хабари бад аст: Гурӯҳи «Атеистҳои нав» ба наздикӣ ба ҳама гуна эътиқод ба Худо ҳамла кардаанд. Дар чанд соли охир китобҳои се нафари онҳо дар рӯйхати бестселлерҳо пайдо шудаанд. Илова бар паҳн кардани беимонӣ дар доираҳои лексияҳои коллеҷ, онҳо дар саросари ҷаҳон беш аз се миллион китоб фурӯхтаанд. Ва лавҳаҳои таблиғотӣ, ки мавҷудияти Худоро зери суол мебаранд, дар Аврупо ва Амрикои Шимолӣ пайдо шудаанд – яке аз онҳо беимониро бо ин савол ва ҷавоб ташвиқ мекард: «Ба Худо бовар надоред? Шумо танҳо нестед.» Ба наздикӣ расонаҳои хабарӣ ин афзоиши атеистиро инъикос карда, ба он боз ҳам бештар таблиғ доданд.
Аммо хабари хуб низ ҳаст: Ин афзоиши атеизм бо муқовимати қавӣ рӯ ба рӯ мешавад. Китобҳое, ки мавҷудияти Худои ягонаи ҳақиқиро муҳофизат мекунанд, ба наздикӣ дар рӯйхати бестселлерҳо пайдо шудаанд. Муҳофизони имон, ба монанди Чак Колсон, дар бораи эволютсионистони пешқадам менависанд, ки пайдоиши ҳаётро аз нав дида мебароянд. Яке аз онҳо, Энтони Флю, гуфт: «Ман далелҳоро пайгирӣ кардам, ки ба куҷо мерасонданд» ва ба хулосае омад, ки Худо тавзеҳи беҳтари пайдоиши ҳаёт аст, на «Тарқиши бузург». Лавҳаҳои таблиғотии атеистӣ дар муқоиса бо лавҳаҳои «Худо сухан мегӯяд», ки дар шаҳрҳои бузурги ИМА пайдо мешаванд, бо паёмҳое ба монанди «Назарияи Тарқиши бузург? Шумо бояд шӯхӣ кунед! – Худо» ҳеҷ чиз нестанд. Ва Вебсайти Campus Crusade (www.ccci.org) ба эҳтиёҷоти донишҷӯи коллеҷи дар боло зикршуда боварибахш сухан мегӯяд.
Имрӯз ҷанг идома дорад. Ин ҷанг бар сари асосҳо, ба монанди мавҷудияти Худост. Барои омода кардани худ Китоби Муқаддас мегӯяд: «Сипари имонро бардоред, ки бо он шумо метавонед ҳамаи тирҳои оташини шарирро хомӯш кунед» (Эфсӯсиён 6:16 NIV).
