«Ва шумо дар хотир доред, ки Худованд Худои шумо шуморо дар тӯли ин чил сол дар биёбон роҳнамоӣ кард, то шуморо фурӯтан созад ва озмоиш кунад, то бидонад, ки дар дили шумо чӣ буд, оё шумо аҳкоми Ӯро риоя мекардед ё не.» —Такрори Шариат 8:2 NKJV
Такрори Шариат маънои «такрори қонун»-ро дорад. Ин асосан суханронии Мусо ба Исроил аст, ки дар он ӯ таърихи онҳоро содиқона баррасӣ мекунад ва ҳама чизро дар нури ҷалоли Худо ошкор месозад. Ӯ дар он таърих на танҳо тасдиқи Худо аз амалҳои итоаткории онҳо ва норозигии Ӯ аз беимонӣ ва нофармонӣ, балки файз, сабр ва ҳикмати аҷиби Худоро дар роҳҳои ҳукумати Ӯ нишон медиҳад. Ҳамин тавр, онҳо бояд ҳам онро, ки Худо онҳоро роҳнамоӣ кардааст ва ҳам тарзеро, ки Ӯ онҳоро роҳнамоӣ кардааст, дар хотир дошта бошанд. Ӯ халқи худро фурӯтан сохтааст ва онҳоро озмоиш кардааст, ки оё онҳо итоаткор хоҳанд буд ё не. Ӯ ба онҳо иҷозат дод, ки гуруснагӣ кашанд ва сипас онҳоро бо манна ғизо дод, то онҳо вобастагии худро ба Ӯ ва ба ҳақиқат ва кофии Каломи Ӯ дарк кунанд.
Китоб масъулияти Исроилро барои боғайратона иҷро кардани иродаи Худо бо назардошти ҳисобот додан ба Ӯ тасдиқ ва таъкид мекунад. Бо ин роҳ он ба мо курсии доварии Масеҳро хотиррасон мекунад. Такрори Шариат, ки китоби дорои тафсилоти зиёд аст, ба мо хотиррасон мекунад, ки тафсилоти ҳаёти мо аз он чизе, ки мо фикр кардан мехоҳем, хеле муҳимтар аст, зеро инҳо ҳангоми дар он рӯз дар назди Худованд истоданамон таваҷҷӯҳи зиёд хоҳанд гирифт.
Ин сутун аз китоби зерин гирифта шудааст: Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар. Он аз ношир дастрас аст:Believer’s Bookshelf USA.
