Саволе, ки мо бояд аз худ бипурсем
«Вақте ки Рӯҳулқудс бар шумо меояд, шумо қудрат хоҳед гирифт; ва шумо шоҳидони Ман хоҳед буд.» — Аъмол 1:8 NKJV
«Вақте ки Ёвар меояд ... Рӯҳи ростӣ, ки аз Падар мебарояд, Ӯ дар бораи Ман шаҳодат медиҳад.» — Юҳанно 15:26
Баъзеҳо мегӯянд, ки Аъмоли Ҳаввориёнро дар асл Аъмоли Рӯҳулқудс номидан лозим аст. Ва ман мефаҳмам, ки чаро, хусусан агар мо ҳузури Рӯҳро дар Аъмол ба назар гирем. Баъд аз ҳама, ба Ӯ дар он китоб бевосита беш аз 50 маротиба ҳамчун «таъмиддиҳанда» ё «пуркунанда» ё «роҳнамоӣкунанда»-и имондорон ишора шудааст. Ва агар мо далелҳои ғайримустақими кори Ӯро ҳисоб кунем, Ӯ ҳатто бештар пайдо мешавад. Аммо, ман фикр мекунам, ки ин бо мақсади Рӯҳулқудс мувофиқ нахоҳад буд, ки ба худаш таваҷҷӯҳ зоҳир карда шавад, хусусан бо номгузории китоб ба номи Ӯ.
Вақте ки Рӯҳ фиристода шуд, Ӯ аз Падар омад, то дар бораи Худованди мо шаҳодат диҳад (Юҳанно 14:26), ба мо ҳама чизро таълим диҳад (1 Юҳанно 2:27), ва дар мо сокин шавад (Юҳанно 14:16-18). Дар Юҳанно 15:16 ба Рӯҳулқудс ҳамчун «Ёвари дигар» ишора шудааст – ва аз контексти ин оят мо медонем, ки Ёвари аввал худи Исо аст. Ба ҳамин монанд, дар ҳоле ки Рӯҳулқудс ҳамчун «Рӯҳи ростӣ» муаррифӣ шудааст, Исо ҳамчун «худи ростӣ» муаррифӣ шудааст (Юҳанно 14:6).
Пас, мақсади Рӯҳ шаҳодат додан дар бораи Исои Масеҳ тавассути ҳузури Ӯ дар ҳаёти мост. Ва имрӯз Ӯ маҳз ҳамин корро мекунад, зеро Ӯ дар ҳар як масеҳии инфиродӣ, инчунин дар тамоми бадани Масеҳ, Калисо дар рӯи замин сокин аст (1 Қӯринтиён 6:19; 3:16). Саволе, ки мо бояд аз худ бипурсем, ин аст: Вақте ки одамон моро мебинанд, оё онҳо ягон далели кори Рӯҳулқудсро дар ҳаёти мо мебинанд?
