«Илёс одаме буд, ки табиати мисли мо дошт» (Яъқуб 5:17). Нури Худо дар замонҳои торикӣ равшантар медурахшад. Ва махсусан вақте ки бадӣ ғолиб меояд, садоқат ба Худо ва Каломи Ӯ чизи хеле арзишманд аст! Барои ин садоқат рӯзе мукофоти бузурге хоҳад буд!
Имрӯз мо дар замоне зиндагӣ дорем, ки Китоби Муқаддас онро рӯзҳои охир меномад. Павлус равшан нишон медиҳад, ки ин замон дар масеҳият бо дур шудан аз ҳақиқат тавсиф мешавад. Пастшавии бузурги рӯҳонӣ мушоҳида мешавад.
Аммо махсусан дар ин замонҳо, вақте ки масеҳиёни алоҳида муқобили ҷараён шино мекунанд, ин барои Худо хеле арзишманд аст. Ҳатто вақте ки омма шояд ба самти дигар меравад.
Аз ин рӯ, Павлус дар номаи дуюми худ ба Тимотиюс се маротиба муроҷиати шахсӣ мекунад: «Аммо ту». Аммо ту, фарқ кун. Аммо ту, содиқ бош.
Он чизе ки дар 2 Вақоеънома 16:9 навишта шудааст, ба замони мо низ дахл дорад:
«Зеро ки чашмони Худованд ба тамоми замин менигаранд, то ба онҳое, ки дилашон ба Ӯ беайб аст, қувват бахшад».
Худо моро тавассути Каломи Худ маҳз барои чунин замонҳо рӯҳбаланд мекунад. Ва Ӯ инро чӣ тавр мекунад? Бо нишон додани намунаҳое, ки дар замонҳои душвор муқобили ҷараён шино кардаанд.
Китоби Муқаддас ба мо намунаҳоеро нишон медиҳад, ки ба Худо содиқ монданд – ҳар чӣ бошад. Мо метавонем дар бораи намунаҳое бихонем, ки барои Худо ва манфиатҳои Ӯ истодагарӣ карданд. Онҳо инро ҳатто вақте карданд, ки аксарияти халқи Худо бепарво шуда, аз Ӯ рӯй гардонданд.
Илёс маҳз ҳамин гуна намуна буд. Ва достони ӯ махсусан барои ҳаёти имони мо рӯҳбаландкунанда аст.
Аз як тараф, Илёс як паррандаи баландпарвози рӯҳонӣ набуд. Ӯ одаме буд, ки ҳиссиёти мисли мо дошт, чунон ки Яъқуб ба таври возеҳ менависад. Ин маънои онро дорад, ки ӯ дар ҳаёти имони худ пастиву баландиҳоро медонист.
Ҳамзамон, мо бешубҳа аз намунаи ӯ даъват мешавем. Зеро ӯ ба мо нишон медиҳад, ки чӣ тавр дар замонҳои душвор ба Каломи Худо такя кунем. Ӯ ба мо нишон медиҳад, ки чӣ тавр бо имон дуо кунем.
Ӯ ба мо нишон медиҳад, ки зиндагӣ дар вобастагӣ ба Худованд чӣ маъно дорад. Чӣ тавр ба Ӯ далерона эътимод кардан – ва чӣ имконпазир аст, вақте ки Худо одамонеро истифода мебарад, ки барои Ӯ дастрасанд.
