«Ва ҳақиқатро хоҳед донист, ва ҳақиқат шуморо озод хоҳад кард.» (Юҳанно 8:32)
Ҳақиқати Худо ҳеҷ гоҳ шуморо маҳдуд намекунад; он ҳамеша шуморо озод мекунад! Оё шумо рӯҳафтодаед? Оё дар як соҳаи муайяни ҳаёти шумо ҳисси ғуломӣ вуҷуд дорад? Набудани пирӯзӣ бар гуноҳи муайян? Вобастагии зараровар? Мумкин аст, ки шумо ҳанӯз ҳақиқатеро дар бораи Худо намефаҳмед, ки метавонад шуморо озод кунад.
Агар шумо худро дар муқобили мушкилот нотавон ҳис кунед, аз ваъдаи Филиппиён 4:13 рӯҳбаланд шавед: «Ман ҳама чизро тавассути Ӯ, ки маро қавӣ мегардонад, карда метавонам.»
Агар шумо аз ҳолатҳо шикаст хӯрда бошед, ба ҳақиқати Румиён 8:28 пайваст шавед, ки Худо метавонад душвортарин вазъияти шуморо ба некии Худ табдил диҳад. Агар шумо ба гуноҳи муайян ғулом бошед, ҳақиқати 1 Юҳанно 1:9-ро дар ҳаёти худ амалӣ кунед, ки ваъда медиҳад, ки агар шумо гуноҳи худро эътироф кунед, Худо содиқ аст, ки шуморо аз ҳар гуна беадолатӣ пок кунад. Ҳамаи ин ҳақиқатҳо интизори татбиқи Рӯҳулқудс дар ҳаёти шумо ҳастанд.
Дар бораи ҳақиқат донистан як чиз аст. Таҷриба кардани ҳақиқати Худо, ки дар ҳаёти шумо амалӣ мешавад, чизи дигар аст. Ҳақиқати Худо ба шумо таъсире надорад, агар шумо онро қабул накунед ва ба он имон наоваред. Шояд шумо аллакай ҳикояҳоеро дар бораи кори пурқудрати Худо дар ҳаёти дигарон хонда ва шунидаед. Аммо оё шумо ба Худо иҷозат додаед, ки ин ҳақиқатҳоро дар ҳаёти шумо татбиқ кунад? Кадом ҳақиқатро дар бораи Худо мехоҳед дар ҳаёти худ таҷриба кунед? Аз Ӯ хоҳиш кунед, ки ин ҳақиқатро имрӯз дар ҳаёти шумо татбиқ кунад. }
