Суст нашав, масеҳӣ! ҳарчанд роҳ
Ба сӯи манзили муборакат
Торик ва хатарнок бошад ҳам —
Масеҳ, Роҳнамои ту, туро аз он мегузаронад.
Суст нашав, масеҳӣ! ҳарчанд дар хашм,
Шайтон мехоҳад ҷони туро ба худ ҷалб кунад;
Сипари имони тадҳиншударо ба бар кун,
Онро ба майдони ҷанг бар.
Суст нашав, масеҳӣ! ҳарчанд ҷаҳон
Парчами душманонаи худро барафрохтааст;
Салиби Исоро сахт нигоҳ дор,
Ту дар охир ғолиб хоҳӣ шуд.
Суст нашав, масеҳӣ! ҳарчанд дар дарун
Диле ҳаст, ки ба гуноҳ моил аст;
Худованд Масеҳ бар ҳама ҳукмрон аст,
Ӯ намегузорад, ки ту афтоӣ.
Суст нашав, масеҳӣ! ҳарчанд Худои ту
Туро бо асои тарбиявии Худ бизанад;
Ӯ бояд бо ғамхории Падар бизанад,
То ки муҳаббати Худро изҳор кунад.
Суст нашав, масеҳӣ! Исо наздик аст;
Ба зудӣ дар ҷалол зоҳир хоҳад шуд:
Он гоҳ заҳмат ва муборизаи ту хотима меёбад,
Ту «тоҷи ҳаёт»-ро ба бар хоҳӣ кард.
— Ҷ.В. Виграм
