Офатҳои бузург
11 сентябри соли 2001 террористон ду ҳавопаймои рабудашударо ба бурҷҳои дугонаи Маркази тиҷорати ҷаҳонии Ню-Йорк бархӯрда, қариб 5000 нафарро куштанд. Моҳи январи соли 2001 заминларзаи шадид дар Ҳиндустон беш аз 20 000 нафарро кушт. Соли 1991, 131 000 нафар ҳангоми тӯфони Бангладешро хароб кардан ҳалок шуданд. Соли 1990, заминларза Эронро зад ва 50 000 нафар ҳалок шуданд. Эпидемияи СПИД аллакай беш аз 25 миллион нафарро дар саросари ҷаҳон куштааст. Байни солҳои 1998 ва 2001, беш аз 2,5 миллион нафар аз ҷониби шӯришиён дар Конго кушта шуданд. Ва таъқиботи динӣ дар Судон, гуруснагии маҷбурӣ дар Сомалӣ ва “тозакунии этникӣ” дар Руанда ва дигар кишварҳо миллионҳо нафарро куштаанд. Ин мисолҳо ба мо мегӯянд, ки мо дар рӯзҳои офатҳои бузург зиндагӣ мекунем. Ва ҳамаи қурбониён як чизро умумӣ доранд – марг!
Бузургтарин офат
Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки барои марг дар ҳар лаҳза омода бошем. Новобаста аз он ки ҳамлаи террористӣ, заминларза ё беморӣ аст, вақте ки офат рӯй медиҳад, сарнавишти абадии ҷонҳои ҷовидонӣ дар хатар аст. Каломи Худо мегӯяд, ки ҳамаи мо абадиятро ё дар азоби дӯзах ё дар шодии осмон мегузаронем (Ваҳй 20:15; Луқо 12:4-5; 23:43).
Шояд шумо ҳеҷ гоҳ аз офатҳое, ки дар саросари ҷаҳон рух медиҳанд, мустақиман осеб набинед, аммо дер ё зуд шумо хоҳед мурд. Оё бузургтарин офат нахоҳад буд, агар шумо мурда, рост ба дӯзах равед? Ин чизест, ки бо марди сарватманд дар достоне, ки Исо дар бораи марди сарватманд ва Лаъзор нақл кардааст, рӯй дод (Луқо 16:19-31). Китоби Муқаддас мегӯяд, ки “ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд” ва “музди гуноҳ марг аст” (Румиён 3:23; 6:23). Марг на танҳо анҷоми ҳаёт аст, чунон ки баъзе одамон фикр мекунанд. Бе Наҷотдиҳанда, марг маънои абадиятро дар дӯзах дорад!
Бузургтарин шодӣ
Шумо метавонед марги ояндаи худро ба шодии ҷовидонӣ табдил диҳед, агар наҷотеро, ки Худо тавассути Исои Масеҳ додааст, қабул кунед. Марги Ӯ дар салиби Ҷолҷото барои ҳамаи гуноҳҳои шумо кафорат кард. Эҳёи Ӯ мегӯяд, ки шумо низ метавонед абадиятро дар осмон гузаронед.
Аммо барои ба осмон рафтан, шумо бояд як корро кунед. Румиён 6:23 мегӯяд, ки “музди гуноҳ марг аст”, аммо он ҳамчунин мегӯяд, ки “ҳадяи Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Исои Масеҳ аст”. Ба ибораи дигар, барои ба осмон рафтан, шумо бояд гуноҳҳои худро эътироф кунед ва Исоро ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ қабул кунед. Китоби Муқаддас мегӯяд, ки “Худо ба мо ҳаёти ҷовидонӣ додааст, ва ин ҳаёт дар Писари Ӯст. Касе ки Писарро дорад, ҳаёт дорад; касе ки Писари Худоро надорад, ҳаёт надорад” (1 Юҳанно 5:11-12). Ин хеле содда аст!
Интихоби шумо
Дер ё зуд шумо бояд бо офати марг ва доварии Худо рӯ ба рӯ шавед. Ҳама ин корро мекунанд. Аммо Масеҳ аллакай Худро ҳамчун қурбонӣ барои гуноҳҳои шумо пешниҳод кардааст. Ҳоло ҳадяи наҷоти Ӯро қабул кунед ва шумо метавонед аз бузургтарин офати ҳаёт – абадият дар дӯзах – канорагирӣ кунед!
