Дӯстони наҷотнаёфта шояд аз Худо ва гуноҳ натарсанд, аммо Исо дар бораи дӯзах ҳушдор додааст. Мо бо файз тавассути имон, на бо аъмол, ба воситаи қурбонии Масеҳ наҷот меёбем.
Дар бораи абадият, осмон ва дӯзах андеша кунед. Фаҳмед, ки чаро Исо барои гуноҳҳои шумо мурд ва чӣ тавр пешниҳоди ройгони наҷоти Худоро қабул кунед, то аз доварӣ гурезед.