Фишори надонистан
«Дилҳои шумо ташвиш надиҳад ва натарсед». Юҳанно 14:27
Институти миллии солимии равонӣ як бор таҷрибае гузаронд, то таъсири ҳақиқатро ба сатҳи фишори инсонӣ муайян кунад. Ба чор гурӯҳи сарбозон ҳамон як марши босуръат таъин карда шуд. Вақте ки марш ба охир расид, хуни ҳар як сарбоз барои сатҳи гормонҳои стресс тафтиш карда шуд. Ягона тағйирёбанда ин буд, ки ба ҳар як гурӯҳ дар бораи марш чӣ қадар ҳақиқат гуфта шуда буд.
Ба гурӯҳи 1 тамоми ҳақиқат дар бораи марш пеш аз оғози он гуфта шуд. Ба гурӯҳи 2 гуфта шуд, ки марш 14 километр дарозӣ дорад, аммо баъд вақте ки 6 километри дигар илова карда шуд, ҳайрон шуданд. Гурӯҳи 3 дар тӯли марш маълумоти тағйирёбанда гирифт. Ба гурӯҳи 4 ҳеҷ гуна маълумот дода нашуд.
Тахмин кунед, ки дар охири марш кӣ сатҳи пасттарини стрессро дошт? Гурӯҳи 1. Ва чаро? Зеро, чунон ки сардори таҷриба хулоса кард, «Умед, ки бо донистани ҳақиқат зинда нигоҳ дошта мешавад, истеҳсоли гормонҳои зарароварро, ки аз стресси равонӣ ба вуҷуд меоянд, суст мекунад».
Бузургтарин стресси инсон аз надонистани ҳақиқат дар бораи он чизе, ки рӯй медиҳад – махсусан пас аз марг – меояд. Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки Худо ба мо тамоми ҳақиқатро дар Писари Худ, Исо, ки «ҳақиқат» аст, медиҳад (Юҳанно 14:6). Ва Исо ба мо тамоми ҳақиқатро мегӯяд:
Дар хонаи Падари Ман бисёр ҳуҷраҳо ҳастанд ... Ман ба он ҷо меравам, то барои шумо ҷой тайёр кунам ... Ман бармегардам ва шуморо бо худ мебарам (Юҳанно 14:2-3).
Павлус навиштааст, ки онҳое, ки ҳақиқати эҳёи Исоро намедонанд, «аз ҳама одамон бештар сазовори раҳм ҳастанд» (1 Қӯринтиён 15:19).
Ҳеҷ яке аз мо набояд аз фишори надонистани он ки пас аз марг ба куҷо меравем, азоб кашем. Китоби Муқаддас тамоми ҳақиқатро дар бораи анҷоми ин марш, ки ҳаёт ном дорад, мегӯяд. Агар шумо аз фишори надонистан азоб мекашед, Китоби Муқаддасро, аз Инҷили Юҳанно сар карда, бихонед. Ва албатта, мо метавонем ба шумо дар рафъи стресс кӯмак кунем!
