Як ширкати суғуртаи маъруф тасвири санг — Ҷибралтарро — ки ҳамчун кӯҳе дар болои баҳри наздик ба назар мерасад, ҳамчун логотипи худ истифода мебарад. Он барои нишон додани дарозумрӣ ва қуввати онҳо пешбинӣ шудааст — ки ба онҳо бовар кардан мумкин аст ва дар вақти зарурӣ дар атроф хоҳанд буд.
Ба ҳамин монанд, Уолтер Скотт дар Дастури Библияи худ мегӯяд, ки кӯҳҳо нишондиҳандаи «устуворӣ ва бузургӣ, сиёсӣ ва ахлоқӣ» мебошанд. Мо ин хусусиятҳоро дар дараҷаҳои гуногун дар тамоми Навиштаҳо мебинем, аммо ӯ танҳо се порчаро ҳамчун мисол овард:
- «Он гоҳ оҳан, гил, биринҷӣ, нуқра ва тилло якҷоя майда шуданд ва мисли коҳ аз хирманҳои тобистонӣ шуданд; бод онҳоро бурд, то ки ҳеҷ осоре аз онҳо ёфт нашуд. Ва санге, ки ба ҳайкал зад, кӯҳи бузурге шуд ва тамоми заминро пур кард» (Дониёл 2:35 NKJV).
- «‘Инак, Ман бар зидди ту ҳастам, эй кӯҳи харобкунанда, ки тамоми заминро хароб мекунӣ,’ мегӯяд Худованд. ‘Ва Ман дасти Худро бар зидди ту дароз хоҳам кард, туро аз сангҳо ғелонда, туро кӯҳи сӯхта хоҳам кард’» (Ирмиё 51:25).
- «Онҳое ки ба Худованд таваккал мекунанд, мисли кӯҳи Сион ҳастанд, ки онро ҷунбондан мумкин нест, балки то абад боқӣ мемонад. Чӣ тавре ки кӯҳҳо Ерусалимро иҳота кардаанд, ҳамин тавр Худованд қавми Худро аз ин вақт то абад иҳота мекунад» (Забур 125:1-2).
Устуворӣ ва бузургӣ ду хислате мебошанд, ки имрӯз ҷустуҷӯ мешаванд. Аммо, дар ҳоле ки онҳо метавонанд то андозае дар одамон ё миллатҳо пайдо шаванд, хислати ҳақиқӣ ва доимии онҳо танҳо дар Худо, чунон ки дар Исои Масеҳ дида мешавад, пайдо мешавад. Худованд ҳеҷ гоҳ тағйир наёфтааст ва нахоҳад ёфт (Ибриён 13:8). Ӯ хеле баланд бардошта шудааст ва аз ҷониби Худо номе дода шудааст, ки аз ҳар ном болотар аст (Филиппиён 2:9-11). Ин чизҳо ҳеҷ гоҳ дар бораи ягон шахси дигар ё ягон миллат гуфта нахоҳанд шуд.
Дар ин рӯзҳои пурталотум, ки мо дар он зиндагӣ мекунем, ҳисси амният ва интизориҳои ҳаррӯзаи мо дар робита ба масъалаҳои ҷаҳон халалдор шудааст. Мо бояд барои амният ва паноҳгоҳ ба куҷо назар кунем? Танҳо дар Исои Масеҳ оромии абадӣ ва амният вуҷуд дорад. «Касе ки ба Ӯ имон оварад, ноумед нахоҳад шуд» (Румиён 9:33 NASB). Оё шумо имони худро ба Ӯ ва танҳо ба Ӯ гузоштаед? Агар не, ҳоло ин корро кунед.
