Худо на танҳо бо мост, балки Ӯ барои мост! Мо аз куҷо медонем, ки Худо дар ҳақиқат барои мост?
Зеро Ӯ Писари ягонаи Худро дареғ надошт, балки Ӯро барои мо дод.
Зеро Масеҳ на танҳо ба марг рафт, балки Худо Ӯро барои сафедкунии мо эҳё кард.
Марг ва эҳёи Исои Масеҳ далели бебаҳс аст, ки Худо барои мост. Ки Ӯ дар паҳлӯи мост ва Ӯ барои мо некӣ мехоҳад.
Оқибат чист? Павлус дар ин бора чанд саволи риторикии хеле ҷолиб медиҳад:
«Агар Худо барои мо бошад, кӣ метавонад бар зидди мо бошад?» (Румиён 8:31).
Агар Худои бузург, тавоно, соҳибихтиёр барои мо бошад ва бо мо истад, пас комилан беаҳамият аст, ки кӣ метавонад бар зидди мо бархезад. Мо дар паҳлӯи Ғолиб ҳастем! Сипас Павлус идома медиҳад ва мегӯяд:
«Ӯ, ки Писари Худро дареғ надошт, балки Ӯро барои ҳамаи мо дод, чӣ тавр бо Ӯ ҳама чизро ба мо бахшида намедиҳад?» (Румиён 8:32).
Азбаски Худо барои мост ва азбаски Ӯ инро дар додани Писари худ исбот кард, дигар ҳеҷ шакке нест, ки Худо барои мо танҳо беҳтарин ниятҳоро дорад.
Танҳо чанд ояти пештар дар Румиён ба таври мувофиқ гуфта шудааст,
«Ва мо медонем, ки барои онҳое, ки Худоро дӯст медоранд, ҳама чиз барои некӣ кор мекунад» (Румиён 8:28).
Худо барои мост - аз ин рӯ ҳама чиз хуб хоҳад буд! Сипас дар ояти 33 гуфта мешавад,
«Кӣ бар зидди баргузидагони Худо айбдорӣ хоҳад кард? Худост, ки сафед мекунад» (Румиён 8:33).
Агар мо аз ҷониби Довари олии коинот сафед карда шуда бошем, пас шайтон метавонад ҳар қадар девҳо ва айбдоркунандагонро, ки мехоҳад, бархезонад. Ҳукми Худо устувор мемонад!
Исои Масеҳ амнияти абадии мост. Ӯ эҳё шудааст. Ӯ дар дасти рости Худост. Ва ҳаёти мо бо Масеҳ дар Худо пинҳон аст.
Барои онҳое, ки дар Масеҳ Исо ҳастанд, ҳеҷ маҳкумияте нест! Ӯ бо мо дар файзи худ ва барои мо дар адолати худ аст!
Биёед идома диҳем. Ояти 35:
«Кӣ моро аз муҳаббати Масеҳ ҷудо хоҳад кард? Оё мусибат, ё тангдастӣ, ё таъқибот, ё гуруснагӣ, ё бараҳнагӣ, ё хатар, ё шамшер?» (Румиён 8:35).
Боз ҳам, ҷавоб равшан аст: ҳеҷ чиз ва ҳеҷ кас моро аз ин муҳаббат ҷудо карда наметавонад. На ҳозира ва на оянда. На азоб, на таъқибот. На Шайтон, на девҳо.
Дасти қавӣ ва меҳрубони Наҷотдиҳандаи мо моро раҳо нахоҳад кард, зеро Худо барои мост.
