Худо ҳоким аст
Сарфи назар аз афзоиши бадӣ, тасаллӣ додан аст, ки Худо ҳоким аст. Ҳеҷ чиз нақшаҳои Ӯро халалдор намекунад. Подшоҳиҳо бармехезанд ва меафтанд, аммо Худо идома медиҳад ва ҳадафи Худро мувофиқи маслиҳати Худ иҷро хоҳад кард. Ӯ ҳамеша ҳоким буд ва ҳамеша хоҳад буд. Агар Ӯ аз ин кор даст кашад, Ӯ Худо буданро қатъ мекунад. Муборак бод номи Ӯ, зеро Ӯ «бар ҳама, Худои абадӣ муборак» аст (Румиён 9:5 NKJV).
Қобили таваҷҷӯҳ аст, ки роҳҳои ҳокимияти Ӯро бо одамон дар Навиштаҳо бубинем. Дар Аъмол мо мебинем, ки Ӯ ба «ҷаҳони академикӣ» дохил мешавад ва он донишманди бузурги ибрӣ – Шоул аз Тарсусро (Аъмол 9) мегирад. Мо мебинем, ки Ӯ ба «ҷаҳони низомӣ» дохил мешавад ва дасти Худро ба Корнилюс, садбони румӣ (Аъмол 10) мегузорад. Мо мебинем, ки Ӯ ба «ҷаҳони сиёсӣ» дохил мешавад ва хазинадори эфиопии маликаро (Аъмол 8) мегирад.
Аммо дар Инҷилҳо мо мебинем, ки Худо аз бузургону тавоноён мегузарад ва дасти Худро ба писарбачае бо нон ва моҳӣ мегузорад. Ва дар Аҳди Қадим мо мебинем, ки Ӯ чӣ гуна як асири ҷангро – духтари хурдакак дар хонаи Наамонро (2 Подшоҳон 5) истифода мебарад. Бале, Ӯ ҳатто як фоҳиша, Роҳобро (Еҳушаъ 6) мегирад.
Вақте ки оҷонсиҳои инсонӣ ноком мешаванд, оё Худо халалдор мешавад? Не! Ӯ ба «олами ҳайвонот» дохил мешавад ва тавассути хари Бильом сухан мегӯяд (Ададҳо 22). Ӯ ба «олами наботот» дохил мешавад ва боиси сабзидани асои Ҳорун мегардад (Ададҳо 17), ва ба «олами маъданӣ» дохил мешавад ва хокро ба шабуш табдил медиҳад (Хуруҷ 8).
Ба ростӣ, роҳҳои Худо «ғайри қобили дарёфт» мебошанд. Павлус хуб навиштааст: «Зеро кӣ ақли Худовандро донистааст? Ё кӣ машваратчии Ӯ шудааст?» (Румиён 11:33-34). Ҷавоб ин аст, ки ҳеҷ кас, зеро Худо машваратчии Худаш аст.
Ҳамаи он чизе, ки мо бояд кунем, ин аст, ки ба калом ва иродаи Ӯ сар хам кунем. Ин роҳи баракати ҳақиқӣ аст. Мо хуб мекунем, ки ба амри Самуил ба Шоул гӯш диҳем: «Итоат кардан аз қурбонӣ беҳтар аст, ва гӯш додан аз чарбуи қӯчқорҳо» (1 Самуил 15:22). Бигзор Худованд ба мо файз диҳад, то ин корро кунем, то даме ки овози Ӯро бишнавем ва рӯи Ӯро бубинем.
