Ҳар кас мувофиқи роҳҳои худ доварӣ карда мешавад
Ҳизқиёл боби 18 як принсипи муҳими муносибатҳои Худоро дар он давра ошкор мекунад. Худо шахсро мувофиқи рафтори худаш доварӣ мекард; миллати шарир ҳамчун чунин доварӣ карда мешуд. Дар асл, он барои гуноҳи падарон доварӣ карда намешуд. Гуноҳҳои кунунии халқ довариеро, ки падарони онҳо сазовор буданд, ба амалҳои худашон мувофиқ гардонд. Аммо акнун, дар мавриди замини Исроил, принсипи ҳукумате, ки дар Хуруҷ 34:7 гузошта шуда буд, бекор карда шуд ва ҷонҳое, ки ба таври инфиродӣ ба Яҳува тааллуқ доштанд, ба таври инфиродӣ доварии гуноҳҳои худро бардоштанд. Худо гуноҳкори тавбакардаро мебахшид. Зеро Ӯ аз марги гуноҳкор лаззат намебарад. Ҳукумати Исроил дар замин ҳанӯз мавзӯъ аст. Ҳар кас мувофиқи роҳҳои худ доварӣ карда мешавад.
Ҳизқиёл боби 19 асорати Еҳуёқим, баъдтар Еҳуёкин ва ниҳоят таназзули комили хонадони Довудро тасвир мекунад.



