ИН РӮЗИ ШУКРОНАРО ДАР ХОТИР ДОРЕДХудо таъмин мекунадФирефта нашавед... «Ҳар атои нек ва ҳар бахшоиши комил аз болост, ки аз Падар меояд». Яъқуб 1:16-17Рӯзи Шукрона ба мо имконият медиҳад манбаи таъминоти худро эътироф кунем. Дар ҳоле ки мо бо истифода аз қобилиятҳои зеҳнӣ ва ҷисмонии худ саҳми худро мегузорем, ашёи хом аз ҷониби манбаи илоҳӣ, Падари мо дар осмон офарида ва таъмин карда мешавад. Бигзор ба шумо қиссаи падар ва писареро нақл кунам, ки дар бораи афзалиятҳои баҳисобгирӣ баҳс мекарданд. Чунон ки одати онҳо пас аз хӯрок буд, Хосе ва Санчо ба дивани наздик рафтанд ва дар он ҷо муҳокимаи худро идома доданд. «Арзиши холиси тиҷорати шумо чанд аст?» Санчо аз падараш, як баққоли муваффақ бо чанд мағоза пурсид. Хосе лаҳзае фикр кард ва сипас ҷавоб дод: «Ман дар ҳақиқат намедонам, писарам». «Ман бовар карда наметавонам! Падар, шумо то он даме, ки ман дар ёд дорам, дар тиҷорати баққолӣ будед, аммо шумо арзиши холиси тиҷорати худро намедонед.» «Санчо, ман мавқеи шуморо мефаҳмам», - ҷавоб дод падар. «Шумо нав дипломи баҳисобгирии худро гирифтаед. Ва дар курсҳои худ, шумо дар бораи дороиҳо, саҳмияҳо ва ӯҳдадориҳо бисёр омӯхтаед. Ва шумо мехоҳед дар бораи ин чизҳо донед. Дар мавриди ман, ба ман лозим нест. Медонед чӣ, писарам? Ҳар чизе ки шумо дар ин хона, дар гараж ва дар мағозаи баққолӣ мебинед, дороиҳо мебошанд.» «Чаро ин тавр аст, падар?» - ҷавоб дод Санчо. Хосе ба нақл кардани таърихи мухтасар оғоз кард ҳаёти худ. «Ман ҳамагӣ 10-сола будам, ки ба Амрико омадам. Ба ғайр аз чанд танга дар кисаам, ман инчунин як куртаи иловагӣ, як ҷуфт шим ва як ҷуфт пойафзоли кӯҳна доштам. Падарам дар як корхонаи наздик кор ёфт ва маоши кам ба хона меовард. Модарам дар хона меистод ва ба ман, амаки шумо Франсиско ва холаи Матилда ғамхорӣ мекард. Ин як ҳаёти сахт буд. Аммо он солҳои душворӣ маро боздошта натавонистанд. Дар асл, онҳо дар ман як қатъиятро илҳом бахшиданд, ки ба пешравӣ идома диҳам, бо донистани он ки ояндаи дурахшон вуҷуд дорад. Он солҳо ба ман саъю кӯшиш, арзиши меҳнати сахт ва арзиши долларҳои ба даст овардашударо омӯхтанд. Ман омӯхтам, ки сарфакор бошам, сарфа кунам ва барои оянда нақша тартиб диҳам. «Бо қурбонии зиёд аз волидонам», - идома дод Хосе, «ман истодагарӣ кардам ва мактаби миёнаро хатм кардам. Сипас ба коллеҷ рафтам ва чанд курсро гузарондам, аммо пас аз тақрибан ду сол маҷбур шудам, ки таҳсилро тарк кунам, зеро модарам дар хона ба кӯмак ниёз дошт. Мебинед, модар як тиҷорати хурди хонагӣ дошт, ки дар он чанд доллар бо хариду фурӯши ашёи гуногуни хонагӣ ба даст меовард. Шумо метавонед онро мағозаи оилавӣ номед. Ба ӯ касе лозим буд, ки кӯмак кунад. Ман зуд омӯхтам. Мағозаи баққолӣ калон шуд. Ва вақте ки падар ва модар диданд, ки ман барои масъулияти бештар омодаам, онҳо ба ман иҷозат доданд, ки тамоми тиҷорати баққолиро идора кунам. «Аз ин рӯ ман мегӯям, ки ҳама чизҳое, ки шумо мебинед, дороиҳо мебошанд. Хато накунед, ҳамаи инҳо баракатҳои Худо мебошанд. Ӯ маро хеле баракат додааст. Ва ман аз Ӯ, ки манбаи ин баракатҳост, миннатдорам. Ҳама чизе, ки ман бояд кунам, зону задан, дуо кардан ва шукргузорӣ кардан аст. Зеро ҳамаи инҳо атоҳо аз боло мебошанд.»
Дар он рӯзи Шукрона дар диван, Санчо ҳикмати падарашро хуб фаҳмид – ки берун аз ҳамаи он варақҳои баҳисобгирӣ, Худое ҳаст, ки он чиро, ки мо ҳисоб мекунем, таъмин мекунад. Аз ин қисса инъикоси доимӣ ба миён омад, ки ҳар фоидае, ки мо дорем, баракати Худост. Худо аксар вақт душвориҳо ва мушкилотро барои ташаккул додани хислати мо ва муҷаҳҳаз кардани мо барои бартараф кардани монеаҳо иҷозат медиҳад. Вақте ки мо ба Ӯ тааллуқ дорем, мо метавонем ба пеш ҳаракат кунем, бо донистани он ки ояндаи дурахшон дар пеш аст, умед: «Хушо касе... ки умедаш ба Худованд Худои ӯст» (Заб. 146:5). Бигзор Худо дар ҳаёти шумо кор кунад: Ӯ хислати шуморо инкишоф медиҳад ва шуморо баракат медиҳад. Ва дар худ қарор диҳед, ки дили шукргузорро инкишоф диҳед. ДАР БОРАИ МУАЛЛИФ: Хоселито Н. Виллеро дар Филиппин таваллуд ва ба воя расидааст. Ӯ ҳоло дар Эл Сентро, Калифорния бо зан ва чаҳор фарзандаш зиндагӣ мекунад ва дар соҳаи тандурустӣ кор мекунад. Ӯ зуд-зуд ба Imperial Valley Weekly саҳм мегузорад, ки ин мақола аз он мутобиқ карда шудааст.
Худо барча яхши совғаларни беради: Шукроналик мулоҳазаси
22 Мар, 2025
4 Ҳадди ақал хондан
Иқтибоси Китоби Муқаддас
Забур 146:5Ёқуб 1:16–17
Категорияҳо
Мақолаҳои марбут

Азоб
Чӣ тавр мусибат сабр, таҷриба ва умедро ба вуҷуд меорад
Кашф кунед, ки чаро масеҳиён метавонанд дар мусибат ҷалол диҳанд. Бифаҳмед, ки чӣ тавр озмоишҳо сабр, таҷриба…
Номаълум
Ҳамду сано
Раҳмати доимии Худо: Даъват ба шукргузорӣ аз Забур 136
Забур 136 аз 26 оят иборат аст, ки ҳар яки он бо калимаҳои «Раҳмати Ӯ то абад боқӣ мемонад» ва насиҳате, ки…
А. Ҷ. Поллок
Мӯъҷизаҳо
Исо чаро ҳамаи беморонро дар ҳавзи Байт-Ҳисдо шифо надод?
Ҳикоя дар Юҳанно 5 дар бораи боқимондаи «мардуми бисёри беморон, кӯрон, лангон, фалаҷон, ки интизори ҷунбиши…
Евгений П. Веддер, Ҷр.
Калисо
Оё шумо барои як қисми бинои Худованд мувофиқ ҳастед?
Маҷаллаи файз ва ҳақиқат Оё шумо барои як қисми бинои Худованд мувофиқ ҳастед? Пудратчиёни хуби сохтмон танҳо…
Пол Албертс
Наҷот
Оё ба шумо дарсҳои шиноварӣ ё Наҷотдиҳанда барои наҷот лозим аст?
Марди ғарқшуда ба наҷотдиҳанда ниёз дорад, на ба дарсҳо. Аз ҷиҳати рӯҳонӣ, ҳама гуноҳ кардаанд ва ба Исои…

Навиштаҳо
Истифодаи Исо аз Навиштаҳо ва таъсири он ба имони мо
Кашф кунед, ки Исо чӣ қадар зуд-зуд аз Навиштаҳо иқтибос меовард ва таъсири амиқи он ба хидмати Ӯ. Бифаҳмед…
Д.В. Патерсон
