Дар кӯраи ранҷу азоб
«Инак, Ман туро пок кардам, аммо на мисли нуқра; Ман туро дар кӯраи ранҷу азоб озмудам». Ишаъё 48:10 NKJV
Дар кӯраи ранҷу азоб Худост, ки маъданро меозмояд. Дасте, ки моро роҳнамоӣ мекунад, нарм аст То ба соҳили дигар расем.
Дар кӯра Худо моро тарбия мекунад Медонад, ки мо метавонем аз озмоиш гузарем. Пас, ҳама чизеро, ки монеъ мешавад, месӯзонад Ба мо беҳтарини Худро медиҳад.
Оё дар кӯра ба Ӯ писанд аст Моро дар дарди доимӣ дидан? Не, тавассути ғам Худо нақша дорад На бадии моро, балки фоидаи осмониро.
Муаллиф номаълум
«Дар ин шумо хеле шодӣ мекунед, гарчанде ки ҳоло барои муддате, агар лозим бошад, аз озмоишҳои гуногун ғамгин шудаед, то ки ҳақиқати имони шумо, ки аз тиллои нобудшаванда хеле гаронбаҳотар аст, гарчанде ки бо оташ озмуда мешавад, дар зоҳир шудани Исои Масеҳ ба ситоиш, шараф ва ҷалол ёфт шавад». 1 Петрус 1:6-7
