Шумо интизори файз намешавед ва баъд кореро, ки Худо ба шумо гуфтааст, иҷро намекунед. Шумо файзи тавонбахшро ба ҳаракат медароред.Мусо инро нафаҳмид. Гидеон инро нафаҳмид. Артиши тарсончаки Исроил инро нафаҳмид. Шогирдон, ки пас аз марги Исо пинҳон шуда буданд, инро нафаҳмиданд. Бисёре аз мо имрӯз ба воҳима меафтем, зеро инро намефаҳмем. Файзи Худо ҳама чизеро, ки ба шумо лозим аст, таъмин мекунад. Файзи Худо барои лаҳзаи ниёзи шумо мувофиқ аст. Файзи Худо бисёрҷанба ва васеъ аст, аммо инчунин мутамарказ ва шахсӣ аст. Худо, дар файз, на танҳо шуморо мебахшад, балки ба шумо қудрат медиҳад, ки кореро, ки Ӯ шуморо ба он даъват кардааст, иҷро кунед. Аммо Ӯ файзи худро ба шумо медиҳад, вақте ки шумо ба Ӯ пайравӣ мекунед ва дар лаҳзае, ки ба он ниёз доред.
Барои халқи Худо ҳамеша душвор буд, ки дар воқеияти файз дар ҳаракат ором гиранд. Ҳеҷ намунаи беҳтаре аз ин нест, вақте ки фарзандони Исроил худро дар Баҳри Сурх бо артиши хашмгини Миср, ки ба онҳо ҳамла мекард, ёфтанд:
«Вақте ки Фиръавн наздик шуд, банӣ-Исроил чашмони худро боло карданд, ва инак, мисриён аз паси онҳо меомаданд, ва онҳо хеле тарсиданд. Ва банӣ-Исроил ба Худованд фарёд заданд. Онҳо ба Мусо гуфтанд: «Оё аз он сабаб нест, ки дар Миср қабрҳо нест, ки моро ба биёбон овардаӣ, то бимирем? Бо мо чӣ кардӣ, ки моро аз Миср берун овардӣ? Оё ин ҳамон чизе нест, ки мо дар Миср ба ту гуфта будем: Моро танҳо гузор, то ба мисриён хидмат кунем? Зеро барои мо беҳтар мебуд, ки ба мисриён хидмат кунем, назар ба он ки дар биёбон бимирем». Ва Мусо ба халқ гуфт: «Натарсед, устувор истeд, ва наҷоти Худовандро бубинед, ки Ӯ имрӯз барои шумо хоҳад кард. Зеро мисриёнеро, ки имрӯз мебинед, дигар ҳеҷ гоҳ нахоҳед дид. Худованд барои шумо ҷанг хоҳад кард, ва шумо танҳо бояд хомӯш бошед». >Худованд ба Мусо гуфт: «Чаро ба Ман фарёд мезанӣ? Ба банӣ-Исроил бигӯ, ки пеш раванд. Асои худро бардор, ва дасти худро бар баҳр дароз кун ва онро тақсим кун, то банӣ-Исроил аз баҳр дар замини хушк гузаранд. Ва Ман дилҳои мисриёнро сахт хоҳам кард, то онҳо аз паси онҳо дохил шаванд, ва Ман бар Фиръавн ва тамоми лашкари ӯ, аробаҳои ӯ ва саворони ӯ ҷалол хоҳам ёфт. Ва мисриён хоҳанд донист, ки Ман Худованд ҳастам, вақте ки Ман бар Фиръавн, аробаҳои ӯ ва саворони ӯ ҷалол ёбам».» (Хуруҷ 14:10-18)Ҳарчанд онҳо танҳо мӯъҷизаҳои Худоро, ки гурези онҳоро аз ғуломии Миср таъмин карда буд, аз сар гузаронида буданд, банӣ-Исроил, ки дар байни Баҳри Сурх ва артиши Миср дармонда буданд, бе ҳеҷ василае барои тағйир додани шароити худ, дар ваҳимаи комил қарор доранд. Онҳо мутмаинанд, ки Мусо онҳоро ба биёбон кашола кардааст, то бимиранд. Аммо Худо аниқ медонад, ки чӣ кор мекунад. Ӯ тамоми ин вазъиятро барои нишон додани ҷалоли худ ба халқи худ ва барои шикаст додани артиши Миср сохтааст, ва агар лозим бошад, ки обҳои Баҳри Сурхро ҷудо кунад, Ӯ инро барои фарзандони худ хоҳад кард. Он чизе ки Ӯ намекунад, ин аст, ки ба онҳо пешакӣ нагӯяд, ки чӣ мешавад. Чаро? Зеро Ӯ дар онҳо кор мекунад, чунон ки дар мо кор мекунад, то онҳоро ба одамони имони қавӣ ва устувор табдил диҳад. Ӯ онҳоро ба пайравӣ даъват мекунад, ва Ӯ бо омодагӣ файзи худро ҳангоми иҷрои ин кор ошкор мекунад.
Аз Раҳматҳои субҳи нав аз ҷониби Пол Дэвид Трип, Ҳуқуқи муаллифӣ © 25.10.2024. Бо иҷозати Crossway, як вазорати нашриёти Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org истифода шудааст.
