«Зеро ки чашмаи ҳаёт назди Туст: дар нури Ту нурро хоҳем дид». Забур 36:9 KJV «Дар Ӯ ҳаёт буд; ва ҳаёт нури одамон буд». Юҳанно 1:4 Нури илоҳӣ рафтори туро иҳота мекунад, Худо худаш роҳи туро нишон медиҳад; Баракатҳои пинҳонӣ, ки фаровон ҷорӣ мешаванд, Ба рӯзи абадӣ мебаранд. — Ҷ. Н. Дарби
Понсе де Леон (1460-1521), муҳаққиқи испанӣ, ки Флоридаро кашф кард, инчунин беҳуда чашмаи ҷавониро ҷустуҷӯ кард. Ӯ онро пайдо карда натавонист, аммо ҳатто агар метавонист ҳам, чашмаи ҷавонӣ ҳеҷ гоҳ бо чашмаи ҳаёт муқоиса карда намешуд.
Нӯшидан аз чашмаи ҷавонӣ танҳо он хоҳишҳо ва шаҳватҳои ҷавониро дароз мекард, ки Навиштаҳо моро аз онҳо гурехтанро насиҳат медиҳанд (2 Тимотиюс 2:22). Аммо нӯшидан аз чашмаи ҳаёт моро водор месозад, ки роҳи ҳаётро дуруст бубинем ва беҳудагии ҷавониро дарк кунем.
Он гоҳ мо ҳаёти худро чунон ки Худо мебинад, дар нури абадият мебинем. Ва ташнагии мо аз ҷониби Ваъдашуда, «Наҷотдиҳандаи мо Исои Масеҳ, ки маргро барҳам дод ва ҳаёт ва бефаноиро ба воситаи Инҷил ба нур овард» (2 Тимотиюс 1:10) қонеъ мегардад. Ӯ гуфтааст: «Ман омадаам, то онҳо ҳаёт дошта бошанд ва онро фаровон дошта бошанд» (Юҳанно 10:10).
