Дар ғамхории меҳрубонона
Одатан дар моҳи май мо дар бораи модарон фикр мекунем, зеро бисёре аз кишварҳои ҷаҳон дар ин моҳ рӯзеро ба ифтихори онҳо ҷудо кардаанд. Шумораи ками кишварҳо модаронро дар моҳи март эътироф мекунанд ва чанде дар дигар вақтҳои сол. Худо ба модарон дар ғамхорӣ ва тарбияи фарзандони худ нақши беназир додааст. Чӣ қадар хушбахтанд онҳое, ки дастури Худоро дар ин масъулиятҳо ба назар мегиранд.
Ба ҷои тамаркуз ба модарон дар ин моҳ, мо ҳис кардем, ки ба ғамхории Худованди мо нисбат ба мо ҳамчун Чӯпони мо таваҷҷӯҳ кунем. Албатта, бисёр монандӣ вуҷуд дорад, зеро Ӯ боғайратона ба онҳое, ки бечораанд, ғамхорӣ мекунад. Ӯ он чиро, ки лозим аст – ва ҳатто бештар аз он – таъмин мекунад! Ӯ гӯсфандони Худро тасаллӣ медиҳад ва муҳофизат мекунад, ҳамон тавре ки мо мебинем, ки модарон мекунанд. Ва бале, дар ҳолати зарурӣ, Ӯ гӯсфандони Худро ислоҳ мекунад, то онҳоро дар корҳои Худованд бехатар нигоҳ дорад. Ҳамчун кӯдакон дилҳои мо ба модарони мо ҷалб мешаванд, на танҳо аз сабаби он ки онҳо кистанд, балки аз муҳаббате, ки онҳо ба мо нишон медиҳанд. Худо дилҳои моро бо муҳаббати боз ҳам бузургтар ба худ ҷалб кардааст (Ирмиё 31:3).
Муҳим аст ки мо ба модарони худ ба таври дуруст ҷавоб диҳем. Вақте ки мо кӯдак ҳастем, бояд ба онҳо итоат кунем (Эфсӯсиён 6:1; Қӯлассиён 3:20). Мо бояд ҳамеша онҳоро эҳтиром кунем (Хуруҷ 20:12; Матто 15:4). Вақте ки онҳо пир мешаванд ва шояд бевазан шаванд, ғамхорӣ ба ниёзҳои онҳо масъулият ва имтиёзи мост (1 Тимотиюс 5:4).
Модарон аз фишорҳо ва васвасаҳое, ки ҳамаи моро иҳота кардаанд, озод нестанд. Аз баъзе ҷиҳатҳо онҳо метавонанд онҳоро боз ҳам қавитар ҳис кунанд, зеро кушодагии онҳо бо фарзандонашон онҳоро осебпазир мегардонад. Модарон қариб ҳамеша аз ҷониби дигарон дар бораи тарбияи фарзандонашон арзёбӣ мешаванд – эҳтимолан танқид мешаванд. Онҳое, ки мо дар Навиштаҳо қадр мекунем, ба монанди модари Самуил ва модари Исо, вазни муҳаббатро ҳис карданд, дар ҳоле ки талафотро дарк карданд, зеро онҳо он чиро, ки дар назди Худо барои фарзандонашон дуруст буд, меҷустанд. Оҳ, чӣ қадар мо бояд модарони худро ва ғамхории меҳрубононаи онҳоро қадр кунем!
Чӯпони мо бо шогирдони худ кушода буд ва Ӯ худро осебпазир гузошт, ҳатто то марг дар салиб. Ӯ низ ҳангоми дар ин ҷо роҳ рафтанаш аз ҷониби пешвоён сахт танқид карда шуд ва мутаассифона, аксар вақт аз ҷониби онҳое, ки ҳатто ҳоло даъво доранд, ки ба Ӯ тааллуқ доранд. Чӯпони мо бо сабр ва меҳрубонӣ моро дар китфҳои худ мебардорад. Чӣ чӯпони бузурге дорем! Мо хеле бой баракат ёфтаем, ки зери ғамхории меҳрубононаи Ӯ ҳастем.
