Калимаи «Устод» дар Навиштаҳои Аҳди Ҷадид тақрибан ҳаштоду шаш маротиба вомехӯрад. Ин як калимаи англисӣ барои ҳашт калимаи гуногун дар матни аслии юнонӣ истифода мешавад, ва мо боварӣ дорем, ки бодиққат қайд кардани истифодаи Рӯҳулқудс дар интихоби ин калимаҳои гуногун барои расонидани андешаҳои Худо ба зеҳни муқаддасон, ҳам омӯзиши ҷолиб ва ҳам таълимӣ хоҳад буд.
Дидаскалос
Калимае, ки бештар «устод» тарҷума шудааст, ин аст дидаскалос, ки маънои омӯзгор, ё муаллим-ро дорад; дар асл, он даҳ маротиба дар ҷойҳои дигари Калом «муаллим» тарҷума шудааст.
Онро чаҳор Инҷилнавис тақрибан баробар истифода кардаанд - дар маҷмӯъ, тақрибан чилу ҳафт маротиба; ва берун аз Инҷил (ҳамчун «устод») танҳо як маротиба (Яъқуб 3:1) вомехӯрад. Он дар Юҳанно 3:2 «муаллим» ва дар ояти 10-и ҳамон боб «устод» тарҷума шудааст. Як маротиба он «духтур» тарҷума шудааст (Луқо 2:46).
Дар Юҳанно 13 истифодаи назарраси ин калима вуҷуд дорад. Дар ояти 13 Масеҳ мегӯяд: «Шумо Маро Устод ва Худованд меномед: ва дуруст мегӯед; зеро ки Ман ҳамин тавр ҳастам». Дар ин ҷо мо мефаҳмем, ки шогирдон ҳангоми муроҷиат ба Ӯ, истилоҳи «Устод»-ро истифода кардаанд, дидаскалос, аввал; онҳо унвони Ӯро, «Худованд»-ро додаанд, куриос, ҷои дуюм - таълим, барои онҳо, аз ҳукмронӣ болотар буд. Аммо Ӯ ин хатогиро дар он чизе, ки фавран пас аз он мегӯяд, ислоҳ мекунад - гарчанде ки бо нозуктарин нозукӣ; «Агар Ман, пас, Худованд ва Устоди шумо». Ӯ тартиби истифодакардаи онҳоро баръакс мекунад, гӯё ки таълим диҳад, ки итоат аз ҳама омӯзиш ва зеҳн, ҳатто дар чизҳои Навиштаҳо, болотар аст. >Ин ба мо он сухани пайғамбарро ба Шоули нофармон ёдоварӣ мекунад: «Инак, итоат кардан аз қурбонӣ беҳтар аст; ва гӯш кардан аз чарбуи қӯчқорҳо». Омӯхтан хуб аст, аммо бодиққат ба амал татбиқ кардани он чизе, ки мо аллакай медонем, боз ҳам беҳтар аст.
Куриос
Калимаи дар боло зикршуда, куриос, чордаҳ маротиба «устод» тарҷума шудааст; он аз курос (ҳукмронӣ), ва маънои олитарин, дар ҳокимият, яъне назораткунанда-ро дорад. Он дар ҷойҳои дигар, шонздаҳ маротиба, «Худованд» ва дувоздаҳ маротиба «Ҷаноб» тарҷума шудааст; як маротиба, ба таври аҷиб, «Худо» тарҷума шудааст (Аъмол 19:11). Мо гумон мекунем, ки он дар он ҷо, чунон ки мо мегӯем «Олитарин», истифода шудааст. Аммо тарҷумаи дақиқтарин аз Ҷ. Н. Дарби инро ислоҳ мекунад, ба ҷои он «Худованд»-ро истифода мебарад. Ин калимаест, ки ҳамеша дар Аҳди Ҷадид «Ҷаноб» тарҷума шудааст.
Рабби
Ҳашт маротиба «устод» тарҷумаи калимаи ибронӣ аст Рабби, раввин, «унвони расмии ифтихор». Инҳоянд: Матто 26:25, 49; Марқӯс 9:5; 11:21; 14:45; Юҳанно 4:31; 9:2; 11:8. Дар ҷойҳои дигар калима тарҷума нашуда, «раввин» гузошта шудааст.
Ин калимаест, ки Яҳудо, хоин, ҳамеша истифода мебурд. Ӯ ҳеҷ гоҳ ба Писари Худо ҳамчун Худованд муроҷиат накардааст; дигар ҳаввориён, дар зиёфат, ба Ӯ унвони дурусти Ӯ, Худовандро доданд, куриос (Матто 26:22); аммо Яҳудо, дар ояти 25, мегӯяд Устод, рабби. Ва дар Юҳанно 14:22 Рӯҳи Худо зуд ба мо хабар медиҳад, ки ин хоин набуд, ки ба Ӯ ҳамчун «Худованд» муроҷиат кард, «Яҳудо ба Ӯ мегӯяд, на Искариот, Худованд, чӣ тавр аст», ва ғайра (нигаред инчунин 1 Қӯринтиён 12:3). Ӯ «деве дошт», ва аз ин рӯ, наметавонист Масеҳро Худованд номад. Аммо вақт меояд, ва ба зудӣ меояд, мо боварӣ дорем, ки ҳар зону хам хоҳад шуд ва ҳар забон - аз ҷумла забони Яҳудо - иқрор хоҳад кард, ки «Исои Масеҳ ХУДОВАНД аст», куриос (Филиппиён 2:11).
Эпистатес
Ин ҳамон калимаи «Устод» ягона тарҷумаи калимаи «эпистатес» аст, «шахси таъиншуда бар», яъне фармондеҳ (ё муаллим). Он танҳо шаш маротиба дар Навиштаҳо, ва ҳамеша дар Луқо - 5:5; 8:24, 45; 9:33, 49; 17:13 ёфт мешавад. Онро танҳо шогирдон истифода мебаранд, ба истиснои як маротиба, ки он унвонест, ки даҳ махавӣ ба Худованд додаанд.
Деспотес
Калимаи дигаре, ки бо калимаи англисии «устод» тарҷума шудааст, ин аст деспотес, «ҳокими мутлақ» (деспот). Он танҳо чор маротиба «устод» тарҷума шудааст - 1 Тимотиюс 6:1, 2; 2 Тимотиюс 2:21; Тит 2:9, ва 1 Петрус 2:18. Он дар ҷойҳои дигар «худованд» тарҷума шудааст - чор маротиба - Луқо 2:29; Аъмол 4:24; 2 Петрус 2:1, ва Ваҳй 6:10.
Ин калимаест, ки аксар вақт барои устоди ғуломон истифода мешавад; аммо як далели назаррас ин аст, ки гарчанде ки онро ҳаввориён дар ишора ба устодони заминӣ истифода мебаранд, вақте ки онҳо ба ин устодон хотиррасон мекунанд, ки онҳо низ дар осмон устод доранд, онҳо ин истилоҳро истифода намебаранд, балки унвони нармтар ва боэҳтироми куриос, Худовандро (Эфсӯсиён 6:9; Қӯлассиён 4:1; инчунин Румиён 14:4) истифода мебаранд. Бандагони Масеҳ зери «қонуни комили озодӣ» ҳастанд, «фармонҳои Ӯ вазнин нестанд», ва Ӯ барои онҳо «деспот» нест, балки «Худованд ва Устоди» меҳрубон ва бофайз аст. Ва Ӯ бо муҳаббат ҳукмронӣ мекунад, на бо зӯрӣ.
Категетес
Калимаи дигаре, ки «устод» тарҷума шудааст, ин аст категетес, роҳнамо, яъне муаллим. Он танҳо се маротиба дар Навиштаҳо - Матто 23:8-10 - ва он гоҳ танҳо аз ҷониби Худованд истифода шудааст.
Ойкодеспотес
Ойкодеспотес калимаи дигарест, ки «устод» тарҷума шудааст. Он маънои «сардори оила»-ро дорад ва дар Луқо 13:25 ва 14:21 ёфт мешавад. Он дар ҷойҳои дигар «соҳиби хона» ва «хонадор» тарҷума шудааст.
Кубернетес
Ягона калимаи боқимонда ин аст кубернетес, «роҳбар», яъне капитан, ё устоди (киштӣ), ва танҳо як маротиба истифода шудааст - Аъмол 27:11.
Таҳқиқи мо ба итмом расид. Агар чизи дигаре наомӯхта бошем, як чизро омӯхтем, ва он пуррагии аҷибест, ки дар Каломи Худо мавҷуд аст, ки Китоби Муқаддаси англисии мо танҳо як тасаввуроти ночизро медиҳад. Ва азбаски ин пуррагӣ асосан ба Масеҳ дахл дорад, ба манфиати масеҳӣ ва барои ҷалоли Худост, ки ӯ ҳамаи кӯмакҳои дастрасро - тарҷумаҳо, конкордансҳо, луғатҳо, фарҳангҳо ва ҳама воситаҳои дигари дастрасро барои кӯмак ба ӯ дар дастрасӣ ба ин ганҷҳо, ки аз танбалон ва бепарвоён пинҳон аст, аммо барои онҳое, ки «онҳоро чун ганҷҳои пинҳонӣ ҷустуҷӯ мекунанд», бо як ҳадаф дар пеши назар - фоида ва баракати рӯҳ - «тавассути дониши Худо ва Исои Худованди мо» (2 Петрус 1:2) истифода барад. Омин! ЭЗОҲ.-Муаллиф барои маълумоти худ дар ин мақола комилан аз «Конкорданси мукаммали Китоби Муқаддас»-и Ҷеймс Стронг, асаре, ки барои донишҷӯи англисии Навиштаҳо арзиши беандоза дорад, қарздор аст.
