«Аммо ман зарур донистам, ки Эпафродит, бародари ман, ҳамкори ман ва ҳамсарбози ман, аммо паёмбари шумо ва он касе, ки ба ниёзи ман хидмат кард, ба шумо фиристам; зеро ӯ ҳамаи шуморо пазмон шуда буд, ва ғамгин буд, зеро шумо шунида будед, ки ӯ бемор аст. Зеро ӯ дар ҳақиқат қариб то марг бемор буд; аммо Худо ба ӯ раҳм кард, ва на танҳо ба ӯ, балки ба ман низ, то ки ман ғам бар ғам надошта бошам.»Филиппиён 2:25–27
Эпафродит аз ҷониби ҷамъомади Филиппи фиристода шуда буд, то тӯҳфаи муҳаббатро ба ҳавворӣ Павлус расонад. Дар роҳ, ӯ сахт бемор шуд —«то марг бемор.» Вақте ки ӯ ба қадри кофӣ сиҳат шуд, ки сафар кунад, Павлус ӯро ба имондорони Филиппи баргардонд, то онҳо аз дидани ӯ боз тасаллӣ ёбанд (ояти 28). Павлус ба онҳо дастур дод:
«Пас, ӯро дар Худованд бо тамоми шодӣ қабул кунед, ва чунин одамонро қадр кунед; зеро барои кори Масеҳ ӯ ба марг наздик шуд, ба ҳаёти худ аҳамият надода, то он чизеро, ки дар хидмати шумо ба ман намерасид, таъмин кунад» (оятҳои 29–30).Ин порчаи кӯтоҳ ба мо якчанд дарс медиҳад:
1. Хидмат ба Худованд моро аз азоб озод намекунад.
Баъзеҳо метавонанд ба рисолати Эпафродит ҳамчун камтар аз муваффақ — шояд ҳатто нокомӣ — назар кунанд. Аммо ин тавр нест. Тафовут дар он калимаҳои зебо пайдо мешавад: «Аммо Худо.» Павлус метавонист бигӯяд, «Аммо Худо раҳм кард.» Худо на танҳо назорат мекард — Ӯ масъул буд.
2. Он чизе, ки ба назар нокомӣ менамояд, метавонад як қисми раванди рушди Худо бошад.
Агар ҳаёт танҳо таҷрибаҳои қуллаи кӯҳ мебуд, мо ҳеҷ гоҳ рушди рӯҳониеро, ки дар водиҳо рух медиҳад, кашф намекардем.
3. Мо арзиши ҳаёти ҷамъиятиро дар Масеҳ мебинем.
Павлус эълон кард: «Аммо Худо ба ӯ раҳм кард, ва на танҳо ба ӯ, балки ба ман низ, то ки ман ғам бар ғам надошта бошам.» Бозгашти Эпафродит на танҳо ба Павлус, балки ба тамоми ҷамъомад шодӣ овард.
4. Худо он чизеро мебинад, ки дигарон намебинанд.
Аксарияти мо ин дарсҳоро аз ҳаёти Эпафродит бе «Аммо Худо» намедонистем. Қисми зиёди ҳаёт аз назари омма пинҳон аст. Қисми зиёди он чизе, ки мо барои Масеҳ мекунем, шояд ҳеҷ гоҳ дар таърихи инсонӣ сабт нашавад. Аммо Худо мебинад. Ӯ медонад. Ва Ӯ он чизеро, ки барои ҷалоли Ӯ карда мешавад, қадр мекунад.
Лаҳзаи имрӯза:
Ҳеҷ ҳолати ҳаёт аз дастрасии раҳмати Худо берун нест.
