Худо ба шумо пешниҳод мекунад …
Истиқбол
«Касе ки назди Ман ояд, Ман ӯро ҳеҷ гоҳ берун намекунам» (Юҳанно 6:37).
Наҷотдиҳанда
«Барои шумо … Наҷотдиҳандае таваллуд шудааст, ки Масеҳ Худованд аст» (Луқо 2:11). «Исои Масеҳ … ки Худо Ӯро аз мурдагон эҳё кард … Ва дар ҳеҷ каси дигар наҷот нест, зеро дар зери осмон номи дигаре ба одамон дода нашудааст, ки мо бояд ба воситаи он наҷот ёбем» (Аъмол 4:10,12). «Ин сухани боварибахш ва сазовори қабули комил аст, ки Исои Масеҳ ба ҷаҳон омад, то гуноҳкоронро наҷот диҳад» (1 Тимотиюс 1:15).
Бахшиши гуноҳҳо
«Ба шумо маълум бошад … ки ба воситаи ин Мард (Исои Масеҳ) ба шумо бахшиши гуноҳҳо мавъиза мешавад; ва ба воситаи Ӯ ҳар кӣ имон оварад, аз ҳама чиз сафед карда мешавад» (Аъмол 13:38-39).
Ҳаёти ҷовидонӣ
«Ва чунон ки Мусо морро дар биёбон баланд кард, ҳамон тавр Писари Одам низ бояд баланд карда шавад, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад. Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:14-16).
Оромии дил
«Назди Ман оед, ҳамаи шумо, ки меҳнат мекунед ва бори гарон доред, ва Ман ба шумо оромӣ хоҳам дод» (Матто 11:28).
Маслиҳат ва роҳнамоӣ
«Ман ба ту роҳе, ки бояд биравӣ, таълим хоҳам дод; Ман туро бо чашми худ роҳнамоӣ хоҳам кард» (Забур 32:8).
Хонаи осмонӣ
«Дили шумо ташвиш наёбад; ба Худо имон доред, ба Ман низ имон доред. Дар хонаи Падари Ман манзилҳои зиёде ҳастанд; агар ин тавр намебуд, Ман ба шумо мегуфтам. Ман меравам, то барои шумо ҷой тайёр кунам. Ва агар Ман равам ва барои шумо ҷой тайёр кунам, боз меоям ва шуморо назди Худам қабул мекунам; то ки дар куҷое ки Ман ҳастам, шумо низ бошед» (Юҳанно 14:1-3).
Шукӯҳи ҷовидонӣ
«Худо … шуморо ба воситаи Инҷили мо даъват кард, то шукӯҳи Худованди мо Исои Масеҳро ба даст оред» (2 Таслӯникиён 2:13-14). «Худои тамоми файз … моро ба шукӯҳи ҷовидонии худ ба воситаи Исои Масеҳ даъват кард» (1 Петрус 5:10).
Оё шумо қабул мекунед?
Гуноҳи худро эътироф кунед
«Ҳеҷ кас одил нест, ҳатто як нафар ҳам нест … ҳеҷ кас нест, ки некӣ кунад, ҳатто як нафар ҳам нест» (Румиён 3:10,12). «Ҳамаи мо мисли гӯсфандон гумроҳ шудем; ҳар яке аз мо ба роҳи худ рафт; ва Худованд гуноҳи ҳамаи моро бар Ӯ гузошт» (Ишаъё 53:6).
Тавба кунед ва имон оваред
«Пас, тавба кунед ва баргардед, то гуноҳҳои шумо маҳв шаванд» (Аъмол 3:19). «Ба Худованд Исои Масеҳ имон оваред, ва наҷот хоҳед ёфт» (Аъмол 16:31). «Ба ростӣ, ба ростӣ ба шумо мегӯям, касе ки сухани Маро мешунавад ва ба Фиристандаи Ман имон меоварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст» (Юҳанно 5:24).
