Мақсади Худо дар ОФАРИНИШ
Коинот
Яке аз мақсадҳои Худо дар офариниш нишон додани ҷалоли Ӯст! Забурнавис бо чашмони луч ба боло нигарист ва танҳо тақрибан шаш ҳазор ситора, чанд сайёра ва як моҳро дид. Аммо ҷавоби ӯ ин буд, ки «осмон ҷалоли Худоро эълон мекунад, ва фазои боло кори дастони Ӯро эълон мекунад» (Забур 19:1 ESV). Бо асбобҳои муосири худ мо кашф кардем, ки Роҳи Каҳкашон, галактикаи мо, аз миллиардҳо ситора иборат аст. Астрономҳо миллиардҳо чунин галактикаҳоро пайдо кардаанд. Мо инчунин тақрибан ду ҳазор сайёраро кашф кардем, ки дар атрофи ситораҳои дури галактикаи мо давр мезананд ва шояд боз ҳам зиёдтар бошанд!
Инсоният
Ба мо тафсилоти мақсадҳои Худо дар офариниш гуфта нашудааст, танҳо ин ки «ҳама чиз ... намоён ва ноаён ... ба воситаи [Писар] ва барои Ӯ офарида шудааст» (Қӯлассиён 1:16). «Нақшаи Худо барои пуррагии замон [ин аст], ки ҳама чизро дар Ӯ муттаҳид созад» (Эфсӯсиён 1:10). Ин нақша сайёраи хурдеро дар бар мегирад, ки мо онро «Замин» меномем, ки дар атрофи ситораи хурде, ки мо онро «офтоб» меномем, давр мезанад.
Пеш аз офариниш, Худо дар назар дошт, ки замин бояд ҷои муносиб барои зиндагии одамон бошад ва одамон бояд ба сурати Худи Ӯ бошанд (Ҳастӣ 1:26-27), «муқаддас ва беайб дар пеши Ӯ» (Эфсӯсиён 1:4). Аммо Шайтон инсонро фиреб дод, ки мисли ӯ, душмани Худо шавад. Барои бартараф кардани ин душманӣ, Худо Писари Худро фиристод, то моро ба воситаи имон бо Худаш оштӣ диҳад. Писар инсон шуд, то «дар ҷисми гӯштини Ӯ ба воситаи марги Ӯ» мо «муқаддас ва ... беайб дар пеши Ӯ» гардем (Қӯлассиён 1:22). Бо ин қурбонии ягона «Ӯ [моро] барои ҳама вақт комил сохтааст» (Ибриён 10:14), моро барои ҷалоле, ки Масеҳ ба они Худаш медиҳад, мувофиқ сохтааст (Юҳанно 17:22). Аз баракатҳое, ки мо хоҳем дошт, «на чашм дидааст, на гӯш шунидааст, на ба дили инсон омадааст, он чи Худо барои онҳое, ки Ӯро дӯст медоранд, омода кардааст» (1 Қӯринтиён 2:9).
Дар офариниш, Худо ҷалоли Худро эълон кард. Ва вақте ки ҳамаи мақсадҳои Ӯ иҷро мешаванд, имондорон бо баракатҳои тасаввурнашаванда баракат хоҳанд ёфт! Бигзор мо ҳамеша «[Худоро] барои корҳои пурқудрати Ӯ ҳамду сано гӯем; Ӯро мувофиқи бузургии аълои Ӯ ҳамду сано гӯем» (Забур 150:2).
