Вақте ки соли 2008 моро тарк кард ва мо ба соли 2009 ворид мешавем, ду чиз ба хотир меояд. Пеш аз ҳама, мо як соли дигар пир шудем ва сониян, мо як сол ба омадани Худованди худ наздиктар шудем.
Ҳоло вақти он расидааст, ки дар бораи он фикр кунем, ки мо то чӣ андоза ба сурати Устоди худ Исои Масеҳ рушд кардаем ва Ӯ дар соли 2008 то чӣ андоза моро дар хидмати худ истифода бурда метавонист.
Худованд меҳрубон ва пур аз раҳм аст, ба хашм оҳиста ва дар марҳамат бузург аст. Худованд ба ҳама некӯст... (Забур 145:8, 9)
Мо метавонем шаҳодат диҳем, ки Ӯ некӯ буд, мо дар соли 2008 хуб ҳифз шуда будем ва ба ҳама ниёзҳои мо ғамхорӣ карда шуд. Ӯ сарфи назар аз бевафоии мо некӯ буд. Ин табиати Худост.
Мо чӣ кор кардем? Вақте ки мо аз ҷиҳати ҷисмонӣ пир шудем, оё мо аз ҷиҳати рӯҳонӣ пир шудем? Оё мо тавонистем дар Ӯ роҳ равем? Роҳ рафтан пешрафт, сафари пешрафта аст. Мо дар ҳаёти рӯҳонии худ то чӣ андоза пешрафт карда тавонистем? Саволҳои зиёде ҳастанд, ки мо бояд ба онҳо худамон ҷавоб диҳем. Шаҳодат додан ба Масеҳ ба дигарон вазифаи мост, аммо нишон додан ва зиндагӣ кардани Масеҳ дар ҳаёти мо роҳи рӯҳонияти мост.
Чизи дигаре, ки мо интизор ҳастем, омадани Худованди мост. Омадани Ӯ барои мо шодӣ меорад, аммо он ҳам вақти гирифтани мукофотҳои мост. Китоби Муқаддас мегӯяд:
Ҳамаи мо бояд дар назди курсии доварии Масеҳ ҳозир шавем; то ки ҳар кас чизҳоеро, ки дар бадани худ кардааст, қабул кунад (2 Қӯринтиён 5:10)
Курсии доварии Масеҳ воқеият аст ва мо бояд дар назди Ӯ истода бошем, ин як далел аст. Пас, биёед аз курсии доварии Масеҳ бо тарси эҳтиромӣ битарсем ва зиндагие кунем, ки ба Худо афзалият ва ҷалол медиҳад.
Агар Худо хоҳад ва вақте ки мо соли дигарро мебинем, биёед дар ҳаёти рӯҳонии худ пешрафт кунем ва омадани Ӯро интизор шавем ва аз курсии доварии Масеҳ тарси эҳтиромӣ дошта бошем.
Худованди азиз, мо мехоҳем дар ҳаёти заминии худ дар соли 2009 бештар ба Ту монанд бошем. Омин
