САВОЛ: Таълимот чист?
ҶАВОБ: Калимаи «таълимот» дар Китоби Муқаддас одатан дидаскалия тарҷума мешавад. Ин маънои оддии «он чи таълим дода мешавад»-ро дорад. Аммо Китоби Муқаддас дар бораи таълимот бештар мегӯяд. Се намуди таълимот, се намуди таълим вуҷуд дорад.
Аввалан, таълимоте ҳаст, ки харобиовар аст – он имонро ғарқ мекунад ва пешвоёни калисо бояд бо он мубориза баранд (1 Тим. 1:19-20). Чунин таълимот ба он чизе, ки калисо ҳақиқатҳои асосии имон мешуморад, мухолиф аст. Ҳақиқатҳои асосӣ аз ҷониби Калисо ба таври расмӣ ва аз ҷониби имондорони инфиродӣ дар асоси камолоти рӯҳонии онҳо ба таври ғайрирасмӣ эътироф карда мешаванд. Таълиме, ки барои имон харобиовар аст, дуруст «таълимоти дурӯғ» номида мешавад. Ин тамға набояд барои таълиме истифода шавад, ки бо он танҳо розӣ нестем. Агар касе бо чунин мулоҳиза ба хулосае ояд, ки «ба назари ман ин ғайринавиштаҷот аст ва аз ин рӯ, ин «таълимоти дурӯғ» аст», гумроҳкунанда хоҳад буд.
Дуюм, таълимоте ҳаст, ки фоидаовар нест. Ба мо махсус гуфта шудааст, ки мо бояд «он чиро, ки барои сохтани дигарон мувофиқи ниёзҳои онҳо муфид аст, таълим диҳем, то ба шунавандагон фоида расонад» (Эфс. 4:29 NIV). Ин оят ба таври возеҳ ишора мекунад, ки таълимоте ҳаст, ки барои шунавандагон муфид нест. Муаллимон ва воизони бояд худро бо саволи «Пас чӣ?» мушкил кунанд, то муайян кунанд, ки он чизе, ки онҳо мегӯянд, барои шунавандагон фоидаовар аст ё не.
Сеюм, таълимоте ҳаст, ки фоидаовар аст. Китоби Муқаддас мегӯяд, ки «тамоми Навиштаҳо... барои таълим, сарзаниш, ислоҳ ва тарбия дар адолат муфид аст, то ки марди Худо барои ҳар кори нек комилан муҷаҳҳаз бошад» (2 Тим. 3:16-17). Китоби Муқаддас на танҳо барои донистан фоидаовар аст, зеро худ аз худ «дониш мағрур мекунад» (1 Қӯр. 8:1) ва дониши Китоби Муқаддас истисно нест. Аммо дониши Китоби Муқаддас вақте фоидаовар мешавад, ки барои сарзаниш, ислоҳ, тарбия ва муҷаҳҳаз кардани мо барои ҳар кори нек истифода шавад. Таълимот танҳо дар сурате арзиш доранд, ки мо онҳоро татбиқ карда тавонем!
Мо метавонем ба осонӣ ба нуқтаҳои оддии таълимот машғул шавем, на ба он ки ба одамоне табдил ёбем, ки Худованд мехоҳад, ки мо бошем – ки таълимот барои ҳамин аст!
Ҷавоб аз Алан Кросби
