Гарчанде ки ман аз ҳама сурудҳои мавсими имсола лаззат мебарам, то ҷое ки ба ман дахл дорад, асари Георг Фридрих Ҳендел Мессиа рӯҳи аслии Мавлуди Исоро беҳтарин муаррифӣ мекунад. Дар моҳи декабр қариб ҳар як нафар дар ҷаҳони ғарбӣ ҳадди аққал “Хорҳои Ҳаллелуя”-и машҳур ва бошукӯҳро аз ин ораторияи машҳур, ки беш аз 250 сол пеш навишта шудааст, мешунавад. Чӣ ёдоварии пурқуввате аз таваллуди Наҷотдиҳанда! Шояд бисёриҳоро ба ҳайрат орад, ки ин асар – ки комилан аз иқтибосҳо аз Ишаъё, Аюб, Забур, Ҳаггай, Малокӣ, Закарё, Матто, Луқо, Юҳанно, 1 Қӯринтиён ва Ваҳй иборат аст – аслан ҳамчун фароғати толори консертӣ барои мардум навишта шуда буд. Танҳо нӯҳ сол пас аз нахустин иҷрои он, ин асари илҳомбахш дар калисо муаррифӣ шуд ва ҳамчун ибодат барои масеҳиён қабул гардид. Замонҳо тағйир ёфтаанд!
Ин Мессиа ба се қисм тақсим шудааст. Қисми якум таваҷҷӯҳи шунавандагонро ба нубувват ҷалб мекунад, ки нақшаи аҷиби Худоро барои наҷот додани инсоният аз гуноҳ ва марг тавассути кори Писари Ӯ, Масеҳ, ошкор намуд. Қисми дуюм шунавандагонро ба таваллуд, ҳаёт ва кори наҷотбахши Худованди мо дар салиб равона мекунад. Қисми сеюм суруди шукргузорӣ барои сарнагун кардани ниҳоии гуноҳ ва марг аст, ки бо хори бузурги ин оят ба поён мерасад:
Баррае, ки кушта шуд, сазовор аст, ки қудрат ва сарват ва ҳикмат ва қувват ва шараф ва ҷалол ва баракатро қабул кунад (Ваҳй 5:12).
Агар матни асари Ҳендел Мессиа бе нотаҳои мусиқии он хонда шавад, фаҳмидан осон аст, ки чаро ин асар чунин ҷолибияти пойдор дорад. Ин достони наҷот аст, ки мустақиман аз Каломи Худо иқтибос оварда шудааст. Вақте ки мо пас аз шунидани Мессиа, ман шунидам, ки марде нотаҳои мусиқии Ҳенделро танқид кард. Ҳамроҳаш ҷавоб дод: «Шояд Ҳендел дар тарзи пешниҳоди достон камбудӣ дошта бошад, аммо худи достон комил аст. Он рӯҳи мавсими Мавлуди Исоро комилан инъикос мекунад.» Ба ин ман бо овози баланд «Омин!» гуфтам.
