ФАННИ КРОСБИ – Чашмҳо барои дидани ҳақиқати Каломи Худо
Худованд чашмони нобиноёнро мекушояд. (Забур 146:8)
Гимнологҳо тахмин мезананд, ки Фанни Кросби (1820-1915) дар тӯли умраш беш аз 8000 гимн навиштааст. Ду ҳазор гимнро як ношир нашр кардааст, аммо муайян кардани аксари гимнҳои ӯ хеле душвор аст, зеро ӯ беш аз 200 тахаллус истифода кардааст!
Дар ҳоле ки аксарияти кулли гимнҳои ӯ ба мо номаълуманд, Худо ба ӯ истеъдод дод, ки гимнҳои илҳомбахше чун «Кафолати муборак», «Ман аз они Туям, эй Худованд» ва «Ба Худо ҷалол бод» – инчунин ин гимни камтар маълумро дар бораи Каломи Худо дар саҳифаи муқобил нависад. Қобилияти ӯ вақте воқеан намоён мегардад, ки мо ба назар гирем, ки ӯ қариб аз таваллуд нобино буд!
Аксари одамон нобиноиро маъюбӣ меҳисобанд, аммо Фанни онро воқеан ҳамчун тӯҳфа медид. Ӯ гуфт, ки Худо ба ӯ нобиноиро дод, то ӯ дар ҳаёти худ унвони яке аз гимнҳои дӯстдоштаашро, «Маро Наҷотдиҳандаам ҳамеша роҳнамоӣ мекунад», исбот кунад. Мутолиаи дақиқи гимнҳои ӯ нишон медиҳад, ки ӯ аксар вақт ба биниши рӯҳонии худ бо чунин сатрҳо ишора мекард: «Ман Ӯро хоҳам дид» ва «Вақте ки Исоро мебинам» аз ду гимни маъруфи ӯ, ва «Вақте ки ҷалоли Туро мебинам» аз ин гимн бо номи «Каломи Ту чароғ аст».
Фанни Кросби метавонист 95 соли умрашро аз нобиноии худ талхгузаронӣ кунад. Ба ҷои ин, ӯ маъюбии худро ҳамчун роҳи Худо медид, ки воқеан барои ӯ навиштани гимнҳоро осонтар мекард, ки дигаронро ташвиқ мекунанд, то чашмони худро барои дидани ҳақиқати Каломи Худо ва тамоми зебоӣ ва роҳнамоии наҷотбахше, ки он дар бар мегирад, кушоянд.
Каломи Ту чароғ аст
Каломи Ту чароғест барои пойҳои ман, ва нурест барои роҳи ман. (Забур 119:105)
Каломи Ту чароғест барои пойҳои ман, эй Худованд, Каломи Ту нурест барои роҳи ман; Он дар ҷони ман мисли ситораи шабона медурахшад, Ва маро рӯзона тасаллӣ медиҳад ва шод мегардонад.
Эй Каломи аҷоиб, аҷоиб, Ганҷи ман, умеди ман ва такягоҳи ман; Ҳар ваъдаи сабтшуда ҷони маро шод мегардонад, Ва ҳар қадами роҳи маро равшан месозад.
Каломи Ту чароғест барои пойҳои ман, эй Худованд, Ва ба Ту ҳамчун ҳамаи ман бовар карда, Ҳар бадие, ки роҳи маро бурад, Ман ҳеҷ гоҳ, ҳеҷ гоҳ намеафтам.
Эй Каломи аҷоиб, аҷоиб, Ганҷи ман, умеди ман ва такягоҳи ман; Ҳар ваъдаи сабтшуда ҷони маро шод мегардонад, Ва ҳар қадами роҳи маро равшан месозад.
Каломи Ту чароғест барои пойҳои ман, эй Худованд, Ва оҳ, вақте ки ҷалоли Туро мебинам, Барои ҳамаи баракатҳои фаровоне, ки ҳақиқати он овард, Ман ба Ту ҳамду сано хоҳам гуфт.
Эй Каломи аҷоиб, аҷоиб, Ганҷи ман, умеди ман ва такягоҳи ман; Ҳар ваъдаи сабтшуда ҷони маро шод мегардонад, Ва ҳар қадами роҳи маро равшан месозад.
— Фанни Кросби (1820-1915)
