Хизматгорони Худи Ӯ
«Агар касе ба Ман хидмат кунад, бигзор аз Ман пайравӣ кунад; ва дар куҷое ки Ман бошам, дар он ҷо низ хизматгори Ман хоҳад буд.» — Юҳанно 12:26 JND
Ҳар касе, ки муносибати шахсӣ бо Худованди мо Исои Масеҳро аз сар гузаронидааст, хизматгори Ӯст, ва агар мо хоҳем, ки ба Ӯ хидмат кунем, бояд аз Ӯ пайравӣ кунем! Ӯ хизматгори комили Худо буд, ва агар мо хоҳем, ки ба таври қобили қабул хидмат кунем, пас биёед хидмати Ӯро дар Инҷил пайгирӣ кунем, вақте ки Ӯ ба некӣ кардан машғул буд. Баъзе аз хислатҳои Ӯро баррасӣ кунед:
Ӯ вақти Худоро интизор буд (Марқӯс 1:14-15).Ӯ хидматро аз ҷое, ки ба воя расида буд, оғоз кард (Луқо 4:16).Ӯ худро бо дигарон муаррифӣ кард (Марқӯс 1:16-20).Ӯ бо қудрат таълим медод (оятҳои 21-27).Ӯ суханони файзнок, вале бо қудрат мегуфт (Луқо 4:22,32).Ӯ худро барои ҳама дастрас кард (Марқӯс 1:32-34).Ӯ дар доираи онҳое, ки Ӯро дӯст медоштанд, ҳаракат мекард (оятҳои 29-31).Ӯ дар дуо ба Худо вобаста буд (ояти 35).Ӯ аз маъруфият даст кашид ва ҷалоли худро намеҷуст (оятҳои 37-38).Ӯ бо ниёзмандон ҳамдардӣ ва тамос шахсӣ дошт (оятҳои 40-42).
Чӣ қадар хуб аст, ки Масеҳ ба мо намуна гузоштааст; мо бояд аз паи қадамҳои Ӯ равем (1 Петрус 2:21). Як вақтҳо мо хизматгорони гуноҳ будем, аммо ҳоло, ки худи Ӯ ҳастем, мо хизматгорони Ӯ ва хизматгорони Худо ҳастем, ки ба иҷрои иродаи Ӯ бахшида шудаем. Худованд ба зудӣ меояд. Биёед хизматгорони хуб ва содиқ бошем!
Ту бошӣ объекти дурахшон ва зебо барои пур кардан ва қаноатманд кардани дил; Умеди ман, ки Туро дар ҳаво вохӯрам, ва дигар ҳеҷ гоҳ аз Ту ҷудо нашавам; То ки ман бетаваҷҷӯҳ набошам, то аз Ту пайравӣ кунам, хидмат кунам ва Туро интизор шавам. —Ҷорҷ В. Фрейзер (1830-1896)
