Чӣ тавр Ҷон Уэсли наҷот ёфт
Агар бо даҳони худ Худованд Исоро эътироф кунӣ ва дар дили худ имон оварӣ, ки Худо Ӯро аз мурдагон эҳё кардааст, наҷот хоҳӣ ёфт. Зеро бо дил ба адолат имон оварда мешавад, ва бо даҳон ба наҷот эътироф карда мешавад. (Румиён 10:9-10 NKJV)
Ба наздикӣ мо аз Саваннаи таърихӣ, Ҷорҷия дидан кардем. Дар як боғи шаҳр, панҷ лавҳаи ёдгорӣ сабт мекунанд, ки чӣ тавр Ҷон Уэсли бори аввал аз соли 1735 то 1738 дар он ҷо ҳамчун миссионер кор кардааст. Аммо лавҳаи дигар як далели муҳимтаринро дар бораи он солҳо нақл кард, ки Уэсли аз ҷониби миссионерони Моравия «кӯмак» карда шудааст. Онҳо чӣ тавр кӯмак карданд?
Дере нагузашта пас аз бозгашташ ба Англия дар соли 1738, Уэсли навишт: «Ман кишвари зодгоҳи худро тарк кардам, то ба ҳиндуҳои Ҷорҷия табиати масеҳиятро омӯзам. Аммо дар ин муддат худам чӣ омӯхтам? Ки ман, ки ба Амрико барои табдил додани дигарон рафтам, ҳеҷ гоҳ худам ба Худо табдил наёфта будам.» Моравиён ба Уэсли кӯмак карданд, ки ҳарчанд ӯ Китоби Муқаддасро медонист ва аз ҳар миссионери дигар сахттар кор мекард, ӯ бе сулҳи Худо барои Худо меҳнат мекард.
Вақте ки ӯ ба Англия баргашт, бо Питер Болер, як Моравиягӣ, ки ба ӯ дар омӯзиши Румиён кӯмак кард, вохӯрд ва Муқаддима ба Румиён -и Мартин Лютерро ҳамчун дастур истифода бурд. Уэсли ба хондани Румиён 10 гӯш медод, вақте ки ӯ сулҳеро, ки бо наҷот меояд, пайдо кард. Ӯ дар бораи табдили худ чунин навишт: «Ман ниҳоят танҳо ба Масеҳ барои наҷоти худ эътимод кардам, ва ба ман итминон дода шуд, ки Ӯ гуноҳҳои маро дур кардааст ва маро аз қонуни гуноҳ ва марг наҷот додааст.»
Пештар Уэсли навишта буд, ки ӯ имонеро мехоҳад, ки ба кас имкон медиҳад бигӯяд: «Дигар ман зиндагӣ намекунам, балки Масеҳ дар ман зиндагӣ мекунад; ва ҳаёте, ки ман ҳоло дар ҷисм зиндагӣ мекунам, бо имон ба Писари Худо зиндагӣ мекунам, ки маро дӯст дошт ва худро барои ман дод» (Ғалотиён 2:20). Ӯ ин имонро пайдо кард ва баъдан яке аз машҳуртарин евангелистони ҷаҳон шуд, ки ҳақиқатро мавъиза мекард, ки мо танҳо бо файзи Худо наҷот меёбем, на бо корҳои худ.
