ЕҲУШАЪ Мушкилот
Еҳушаъ ва исроилиён дар сарҳади Замини ваъдашуда истода буданд. Онҳо чӣ кор бояд мекарданд? Худованд ба Еҳушаъ гуфт: «Ту ва тамоми ин мардум, ба гузаштан аз дарёи Урдун ба замине, ки Ман ба онҳо медиҳам, омода шавед» (Еҳушаъ 1:2 NIV).
Чӣ тавр Худованд Худо он чизеро, ки ваъда дода буд, ба онҳо медод? Оё Ӯ танҳо калидҳоро ба онҳо медод? Худованд идома дод: «Ман ба шумо ҳар ҷоеро, ки пои худро мегузоред, медиҳам» (Еҳушаъ 1:3). Ин даъват ба роҳ рафтан дар ҳар ҷое ки онҳо мехостанд, набуд, на ҳам имконияти ҳукмронии ҷаҳонӣ. Ваъдаи Худо ба сарҳадҳои муайяни ҷуғрофӣ – Замини ваъдашуда – маҳдуд буд.
Дар тамоми китоби Еҳушаъ мо ин омезиши ҷолибро мебинем: Худо ваъда дод, ки кореро анҷом медиҳад, аммо барои он ки ин кор рӯй диҳад, амали ҷасурона аз ҷониби халқи Ӯ лозим буд. Забт кардани Замини ваъдашуда имонеро талаб мекард, ки аз тафаккури мусбат ё оптимизми «ҳа-мо-метавонем» бештар буд. Ин имон маънои эътимод ба ваъдаҳои Худо, бовар кардан ба он ки Ӯ он чизеро, ки гуфта буд, иҷро мекунад.
Роҳоб ба ҷосусон гуфт: «Ман медонам, ки Худованд ин заминро ба шумо додааст» (Еҳушаъ 2:9). Сипас ӯ ҷони худро зери хатар гузошта, ҷосусонро дар хонаи худ пинҳон кард. Ҷосусон ба Еҳушаъ хабар доданд: «Худованд тамоми заминро ба дасти мо додааст» (Еҳушаъ 2:24), ва сипас ба артиш ҳамроҳ шуданд, то ҷанг кунанд. Ҷибъӯниён бовар доштанд, ки Худо заминро ба исроилиён медиҳад, аз ин рӯ онҳо сахт кӯшиш карданд, ки созишномаи сулҳ ба даст оранд (Еҳушаъ 9). Вақте ки онҳо дар ҳақиқат бовар карданд, чизҳо рӯй доданд!
Баъзан дахолати Худо ба таври возеҳ намоён аст: Мо мехонем, ки «Худованд сангҳои калони жоларо» бар душман партофт ва офтобро барои соатҳо боздошт (Еҳушаъ 10:11-13). Баъзан он камтар намоён аст: Ӯ онҳоро аз лаънатҳои бад муҳофизат кард ва «забӯрро» пеш аз онҳо фиристод, то рақибони онҳоро ноустувор созад (Еҳушаъ 24:9-12). Аммо забт кардани Замини ваъдашуда ҳанӯз ҳам иштироки ҷиддии инсониро талаб мекард.
Мо медонем, ки Худо метавонад ҳама чизро худаш анҷом диҳад, аммо бо ягон сабаб Ӯ интихоб мекунад, ки бо мо шарик бошад. Худо моро ба чӣ даъват кардааст? Ваъдаҳои аҷиби Ӯ барои ташвиқи ғайрифаъолии муқаддас пешбинӣ нашудаанд, балки барои ташвиқи мо ба Ӯ эътимод кардан, ба Ӯ содиқона хидмат кардан ва бетарсона пеш рафтан. Ин мушкилот барои мост!
