Мо чанд сол пеш ба осорхонае рафтем, ки дар он ҷо алмоси нодир ва зебоеро дидем. Шонздаҳ алмоси хурдтар дар чаҳорчӯбаи платина ин ганҷи калони кабуди торикро иҳота карда буданд. Он дар як қуттии гардишкунанда дар паси шишаи се дюйм ғафси зидди тир маҳкам карда шуда буд. Мо фаҳмидем, ки ин ганҷи гаронбаҳо 45,5 карат вазн дорад. Он алмоси Ҳоуп ном дошт ва соли 1958 ба Осорхонаи таърихи табиӣ дар Вашингтон, Д.К. ҳадя карда шуд. Мисли аксари ҷавоҳироти машҳур, он таърихи ҷолиб дорад.
Таърихи алмоси Ҳоуп
Тақрибан дар солҳои 1600-ум, як алмоси калони кабуд, ки беш аз сад карат вазн дошт, аз кони Ҳиндустон кофта шуд. Он аз сабаби ранги ғайриоддӣ ва андозаи калонаш бениҳоят арзишманд буд. Ин ганҷ ба Фаронса бурда шуд ва ба подшоҳ фурӯхта шуд, ки онро то 67 карат бурида, дар тилло гузошт. Шоҳони Фаронса онро то соли 1792, вақте ки дар давраи Инқилоби Фаронса дуздида шуд, мепӯшиданд. Таърихи ин алмос, ки ба он ҳамчун Кабуди Фаронса ишора мешавад, дар тӯли бист соли оянда номаълум аст. Коршиносон ҳоло фикр мекунанд, ки он ба Англия бурда шуда, дубора бурида шудааст, то далели дуздида шуданашро пинҳон кунад. Дар ҳар сурат, алмоси ҳамон ранги Кабуди Фаронса, аммо хурдтар, соли 1812 дар Лондон дубора пайдо шуд.
Он дар коллексияи як тоҷири алмос буд, ки онро ба Ҳенри П. Ҳоуп, бонкдори сарватманде, ки ҷавоҳирот номи худро аз ӯ мегирад, фурӯхт. Дар тӯли сад соли оянда, ин ганҷи нодир ё ба ворисон мерос монд ё барои пардохти қарзҳо фурӯхта шуд. Бо мурури замон, достоне пайдо шуд, ки ба ҳамаи соҳибони алмоси Ҳоуп ҳодисаҳои бад рӯй додаанд. Достон дуруст набуд, аммо алмос низ ба касе хушбахтии доимӣ ё ҳаёти осоишта наовард.
Арзиши алмос
Одамон аксар вақт мепурсанд: «Алмоси Ҳоуп чанд пул арзиш дорад?» Як манбаъ мегӯяд, ки гарчанде ки он арзиши тахминии ҳадди аққал 300 миллион доллар дорад, он воқеан бебаҳост, зеро дигар алмоси монанди он вуҷуд надорад.
Арзиши бебаҳои шумо
Ва азбаски Худо шуморо шахси беназир офаридааст, шумо низ бебаҳо ҳастед — ба ҷони шумо ҳеҷ арзиши пулӣ гузошта намешавад. Шумо аслӣ ва бениҳоят арзишмандтар аз алмоси Ҳоуп ҳастед! Дар Каломи Худо ба мо гуфта шудааст, ки ҳеҷ кас «ба ҳеҷ ваҷҳ наметавонад бародари худро наҷот диҳад, ва на ба Худо фидияе барои ӯ диҳад» (Забур 49:7).
Дар тамоми ин ҷаҳон пули кофӣ нест, ки наҷоти худи шумо ё бародари шуморо бихарад.
Арзиши наҷот
Дар Библия, Худованд Исо достонеро дар бораи марде нақл мекунад, ки ганҷеро дар саҳро пинҳон ёфт. Ӯ онро хеле мехост, аз ин рӯ, бо шодӣ ҳама чизеро, ки дошт, фурӯхт, то он саҳроро бихарад. Ин достоне, ки Исо нақл кард, масале дар бораи худи Ӯ буд. Ӯ буд, ки мехост саҳроро бихарад, ки ин тамоми ҷаҳон аст.
Ӯ дар он ҷо ганҷеро дид, гуноҳкорон мисли шумо ва ман! Оё шумо медонед, ки ба Ӯ барои харидани саҳро чӣ қадар арзиш дошт? Ин нархи хурд набуд; Ӯ ҷони худро дод ва хуни худро рехт, то наҷоти моро бихарад. «Писари Худо… маро дӯст дошт ва худро барои ман дод» (Ғалотиён 2:20). Худованд Исо бо хоҳиши худ ҳама чизеро, ки дошт — худи ҳаёти худро — сарф кард, то гуноҳкоронро наҷот диҳад. Ӯ пас аз аз мурдагон эҳё шудан ба осмон баргашт, аммо пеш аз он ки ваъда диҳад, ки ба зудӣ бармегардад, то ҳамаи онҳоеро, ки тавба кардаанд ва бовар кардаанд, ки Ӯ барои гуноҳҳои онҳо мурд, ба осмон барад.
Ӯ мегӯяд: «Ва наҷот дар ҳеҷ каси дигар нест: зеро дар зери осмон номи дигаре дар байни одамон дода нашудааст, ки ба воситаи он мо бояд наҷот ёбем» (Аъмол 4:12).
Имон овар ва наҷот ёб
Оё шумо бовар кардаед, ки Ӯ нархи пурраи гуноҳҳои шуморо пардохт? Пас, рӯзе ба зудӣ шумо ҳамчун яке аз ҷавоҳироти Ӯ дар тоҷи Ӯ хоҳед дурахшид. «Онҳо аз они Ман хоҳанд буд, мегӯяд Худованд лашкарҳо, дар он рӯзе, ки Ман ҷавоҳироти Худро ҷамъ мекунам» (Малокӣ 3:17)
«Ба Худованд Исои Масеҳ имон овар, ва наҷот хоҳӣ ёфт» (Аъмол 16:31).
