Наҳемё
«Он гоҳ ба онҳо гуфт: ‘Биравед, фарбеҳ бихӯред, ширин бинӯшед ва ба онҳое, ки чизе надоранд, ҳисса фиристед; зеро ин рӯз барои Худованди мо муқаддас аст. Ғамгин нашавед, зеро шодии Худованд қуввати шумост.’» —Наҳемё 8:10 NKJV
Наҳемё, ки маънояш «тасаллои Яҳува» аст, таърихи робитаи худро бо боқимондаи асирони баргашта менависад. Ӯ тақрибан 13 сол пас аз Эзро ба Ерусалим рафт, ки аз хабари вазъи харобшудаи шаҳр ба ҳаяҷон омада буд. Худо ба ӯ дар назди Артаксеркс, подшоҳи Форс, ки ӯ соқӣ буд, илтифот дод ва ӯ аз подшоҳ барои барқарор кардани деворҳои Ерусалим иҷозат гирифт.
Наҳемё, марди имон ва нерӯманд ва мудири қобилиятнок, тавонист яҳудиёнро барои кори барқарор кардани девор ташкил кунад ва ба онҳо хоҳиши ҳам кор кардан ва ҳам барои манфиатҳои Худо дар шаҳр мубориза бурданро талқин кунад. Қарори қатъӣ, пешгирии хирадмандонаи домҳои маккоронаи душман ва дуоҳои кӯтоҳу самимӣ ҳар як хонандаи таваҷҷӯҳро ҷалб мекунанд. Аммо таъсири бонуфузи ҳукумати Форс дар тамоми китоб эҳсос мешавад ва онро нодида гирифтан мумкин нест.
Наҳемё китобест, ки махсусан дар замони мо муфид аст. Он далелро нишон медиҳад, ки садоқати ҳақиқӣ ба Худо аз ҷониби муқаддасони Ӯ ва қасди дили онҳо барои сохтани девори ҷудоӣ аз ҷаҳон ва бадиҳои он бо муқовимати шадиди душман рӯ ба рӯ хоҳад шуд. Аммо, ҳарчанд чунин шаҳодат дар назари одамон хурд ва нафратовар ба назар расад ҳам, имони устувор ва фурӯтанонаи Худо дар рӯзи ошуфтагӣ барои Худо гаронбаҳост.
Ин сутун аз китоби «Китоби Муқаддас, 66 китоби он ба таври мухтасар» гирифта шудааст. Онро аз Believers Bookshelf USA харидан мумкин аст.
