ТАНҲО ДУ РОҲ
Ҳамин тавр Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд — яке васеъ, дигаре танг; яке ба ҳалокат мебарад, дигаре ба ҳаёт. Бисёриҳо аз яке мераванд; камҳо аз дигаре. Хонанда, роҳи шумо кадом аст? Онҳо хуб муайян шудаанд.
Васеъ аст роҳе, ки ба ҳалокат мебарад, ва бисёриҳо аз он мегузаранд.…Танг аст дарвоза, ва танг аст роҳе, ки ба ҳаёт мебарад, ва камҳо онро меёбанд (Матто 7:13-14).
ТАНҲО ДУ СИНФ
Бисёр зерсинфҳо, бешубҳа, дар назари одамон, аммо танҳо ду дар назари Худо. Тафовут байни онҳо хеле равшан аст.
Ҳар кӣ ба Ӯ (Писари ягонаи Худо) имон оварад, маҳкум намешавад; аммо ҳар кӣ имон наоварад, аллакай маҳкум шудааст (Юҳанно 3:18).
Синфи аввал дар роҳи танг аст; синфи дуюм, дар роҳи васеъ. Шумо ба кадом синф тааллуқ доред?
ТАНҲО ДУ ҶОНИБ
Шумо дар кадом ҷониб ҳастед? Масеҳ мегӯяд:
Ҳар кӣ бо Ман нест, бар зидди Ман аст (Матто 12:30).
Фарёди қадимии «Масеҳ ё Бараббо?» ҳанӯз хомӯш нашудааст. Шартҳои он метавонанд тағйир ёбанд, аммо маънои он ҳамеша як аст. Масеҳ ё ҷаҳон? Масеҳ ё худ? Ин ҷаҳон ё ҷаҳони оянда? Масъала хеле равшан аст. Шумо дар кадом ҷониб ҳастед?
ТАНҲО ДУ МАРГ
Марги одилон ва марги шарирон.
Хушо мурдагоне, ки дар Худованд мемиранд (Ваҳй 14:13).
Ба ҳаёти Худ қасам, мегӯяд Худованд Худо, Ман аз марги шарирон хурсандӣ намекунам (Ҳизқиёл 33:11).
Дурахшонтарин нуқтаи ин ҷаҳон бистари марги масеҳии пирӯз аст; ғамгинтарин манзара ин гузаштани гунаҳкор ба торикии шаби абадӣ бидуни паноҳи хуни гаронбаҳост. Агар Худованд наояд, яке аз ин ду марг аз они шумо хоҳад буд. Агар шумо ҳоло бимиред, кадомаш хоҳад буд?
ТАНҲО ДУ ҶОЙ
Биҳишт ва дӯзах — дар абадият. Шумо ба куҷо сафар доред? Вақт шуморо зуд пеш мебарад. Вақте ки шумо аз марзи Вақт мегузаред, «хандақи бузурги муқарраршуда» то абад барпо мешавад, ва он гоҳ хатогиҳо бебозгашт ва бепарвоӣ марговар мешаванд.
Биҳишт хонаи наҷотёфтагони Худованд хоҳад буд, онҳое, ки ба Масеҳ эътимод кардаанд ва Ӯро ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ қабул кардаанд. Танҳо ин унвони онҳост. Вой! Беимон ҳукми худро худ муҳр мекунад.
Шарирон ба дӯзах гардонида мешаванд ва ҳамаи миллатҳое, ки Худоро фаромӯш мекунанд (Забур 9:17).
