Мақолаҳо

  • Пешгӯӣ

    Қаҳрамонони Китоби Муқаддас – Қисми 3

    Номи Ҳанӯх маънои «оғозшуда» ё «омӯхташуда»-ро дорад ва аз ин рӯ номи ӯро метавон ҳамчун «муаллим» низ муайян кард. Номаи Яҳудо ба мо мегӯяд, ки Ҳанӯх дар бораи омадани Худованд барои доварӣ кардани ҳамаи бехудоён пешгӯӣ кардааст (Яҳудо 14-15)

    Ҳуго Бутер

  • Пешгӯӣ

    Шуҳрати оянда

    Дониёл 7:18 ҶНД: Чор империя, ё подшоҳон, «аз замини замин» бархостанд (оятҳои 17-18) – нишонаи пайдоиши ахлоқии онҳо. Ин зиддият нест, балки тасдиқи табиати аслии ин салтанатҳост.

    Клаас Рот

  • Пешгӯӣ

    Аломатҳои Китоби Муқаддас – Қисми 8

    Ҳисоботи сафари қавми Исроил аз Миср ба Канъон дарсҳои арзишманди зиёдеро барои Калисои Худо дар ин замон дар бар мегирад. Китоби Ададҳо махсусан дар бораи нокомиҳои қавми Худо дар сафари онҳо дар биёбон сухан меронад. Исроил ба Каломи Худо гӯш надод, ба ҳокимияти Мусо итоат накард,

    Ҳуго Бутер

  • Пешгӯӣ

    Ҳақиқати воқеӣ дар бораи Исои Масеҳ / Қисми 3

    Сабаби асосии омадани Исо ин буд, ки ҳаёти Худро барои мо диҳад – барои гуноҳҳои мо ҳамчун Ҷойгузини мо бимирад, гуноҳро дур кунад ва ба мо ҳаёти ҷовидонӣ диҳад. Ӯ имкон медиҳад, ки ҳаётеро, ки Ӯ таълим додааст, зиндагӣ кунем. Далелҳои зиёде мавҷуданд, ки Ӯ воқеан мурдааст ва инчунин аз мурдагон эҳё шудааст.

    Рафиқ

  • Пешгӯӣ

    Осмони Биҳишт

    Осмони Биҳишт ҷанбаи ояндаи Салтанат аст, вақте ки мо, калисо, бо Масеҳ 1000 сол зиндагӣ ва ҳукмронӣ мекунем (Ваҳй 20:4,6). Нашри таҳриршудаи соли 2012-и ин китоби классикӣ Нашри нави шоҳ Ҷеймсро истифода мебарад ва ба ҳафт масали салтанат, ки дар Матто 13 омадаанд, тамаркуз мекунад.

    Самуел Ридаут

  • Пешгӯӣ

    Таваллуди Масеҳ

    Дар мавриди Масеҳ, се шарт бояд ҳатман иҷро мешуд: Ӯ бояд ҳуқуқҳои шоҳии шохаи Сулаймонии хонадони Довудро, мувофиқи ваъда, медошт. Ӯ Яҳуваи Исроил, Иммануил – Худо бо мо мебуд, мегӯяд Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат». Ҳамаи инҳо дар ҳисоботи мухтасаре, ки дода шудааст, ҷамъ омадаанд.

    Уилям Келли

  • Пешгӯӣ

    Системаи огоҳии барвақтии Худо: Посбонон ва тавба

    Системаи огоҳии барвақтии Худо посбононро барои огоҳ кардани шарирон ба тавба истифода мебарад. Бифаҳмед, ки чаро Худо мехоҳад, ки ҳама зиндагӣ кунанд ва чӣ гуна масеҳиён метавонанд ин паёмро мубодила кунанд.

Намоиш дода мешавад 13 - 20 аз 20 мақолаҳо